کازرون و نخستین گام توسعه - 9

آقای دانش‌جو، هنوز وقتش نرسیده؟

به طور کلی در هر زمینه ای اگر مصرف بالاتر از تولید شود وابستگی به وجود می آید، این موضوع در علم نمود بیشتری پیدا می کند و باعث عدم توسعه و پیشرفت جامعه می شود. پس تا زمانی که هر عضو جامعه منتظر بماند که پیشرفت ایجاد شود و او از آن پیشرفت استفاده کند نه تنها جامعه رو به جلو حرکت نمی کند بلکه عَلَم وابستگی در آن کشور برافراشته می شود.

کد خبر: ۸۹۵۵

تاریخ: ۱۶ تير ۱۳۹۱ - ۱۵:۲۱

احمدرضا زارعی: یادش بخیر انگار همین دیروز بود که پشت میز و نیمکت نشسته بودیم. معلم آمد سر کلاس و موضوع انشا را اعلام کرد: «علم بهتر است یا ثروت» بعضی از بچه ها ثروت را بهتر می دانستند و بعضی هم علم را. بعضی نوشته بودند: « پدر من ثروت را دوست دارد. او می گوید اگر ثروت داشته باشید، می توانید به مدرسه خصوصی بروید و علم یاد بگیرید ولی اگر ثروت نداشته باشید نمی توانید ... پس ثروت بهتر است.» عده ای هم نوشته بودند: « مادر من علم را دوست دارد. او می گوید: در زمان های قدیم که ما دیپلم گرفتیم فوراً معلم شدیم. حقوقمان خوب بود و توانستیم با آن خانه بخریم! یخچال بخریم. تلویزیون بخریم و زندگی خوب درست کنیم. پس به نظر من علم بهتر است.» هنوز که هنوز است این موضوع انشا در برهه های مختلف زندگی از ما پرسیده می شود و هر کدام از ما جوابی برای این مسئله داریم. علی (ع) در حکمت 147 نهج البلاغه در این باره می فرماید: «علم بهتر از مال است، زیرا علم نگهبان توست، و مال را تو باید نگهبان باشی. مال با بخشش کاستی پذیرد اما علم با بخشش فزونی گیرد. مقام و شخصیتی که با مال بدست آمده با نابودی مال، نابود می گردد. ثروت اندوزان بی تقوا، مرده اند، گرچه به ظاهر زنده اند. اما دانشمندان تا دنیا برقرار است زنده اند؛ بدن هایشان گرچه در زمین پنهان اما یاد آنان در دلها همیشه زنده است.»

اول سال منتظر بودیم که آخر سال بیاید و شاگرد اول شویم ولی تا تابستان شروع می شد دلمان برای مدرسه و دوست های مدرسه تنگ می شد. سال به سال گذشت و تعداد و حجم کتابها بیشتر می شد ولی ...

چند سالی می شود که ره بر انقلاب بحث جنبش نرم افزاری و تولید علم را مطرح نمودند، بنابراین ما باید به عنوان دانشجوی جویای علم ! بدانیم که منظور ایشان از جنبش نرم افزاری و تولید علم چیست؟

جنبش به معنای تحول و ایجاد دگرگونی در یک نظام می باشد، همچنین هر تمدنی از نرم ازار و سخت افزار تشکیل می گردد. منظور از سخت افزار همان ساختارهای اجتماعی و محصولات آن ساختار است. اما نرم افزارها مفاهیمی هستند که پشتوانه تولید این سخت افزارها می باشند مفاهیمی مثل فلسه و منطق، مفاهیم تخصصی همچون علوم مختلف ریاضی،تجربی و انسانی و بالاخره مفاهیم اجتماعی همگی به عنوان نرم افزار شناخته می شوند. بنابراین جنبش نرم افزاری به معنای ایجاد تحول در مفاهیم و علوم مختلف می باشد. ره بر انقلاب در تشریح مفهوم جنبش نرم افزاری می فرمایند:«جنبش نرم افزاری، یعنی در معرفت علم ننشینید دستتان را دراز کنید تا دیگران بکارند و میوه چینی کنند و هر مقدار از میوه را که لازم نداشتند، بیاورند و در دست شما بگذارند.»

این را نباید فراموش کنیم که ابعاد جنبش نرم افزاری هیچ گونه محدودیتی ندارد و تولید علم به تمامی عرصه های اداره ی یک کشور مربوط می شود. در حقیقت علم عبارت است از دریافت تصویر واقعی از جهان و کسی که این تصویر را به دیگران منتقل می کند عالم می گویند. معمولاً در ادیان الهی و مکاتب بشری به علم بهای زیادی می دهند بنابراین در هر جامعه اگر علم آدمی بالاتر رود ارزش و منزلت اجتماعی او نیز بالاتر می رود. تولید علم با تردید یافتن نسبت به موضوعی امکان پذیر است و اگر درباره موضوعی سوالی پیش نیاید علمی تولید نمی شود، مثالش را هم می توانید در قصه سیب و آقای نیوتن پیدا کنید!

به طور کلی در هر زمینه ای اگر مصرف بالاتر از تولید شود وابستگی به وجود می آید، این موضوع در علم نمود بیشتری پیدا می کند و باعث عدم توسعه و پیشرفت جامعه می شود. پس تا زمانی که هر عضو جامعه منتظر بماند که پیشرفت ایجاد شود و او از آن پیشرفت استفاده کند نه تنها جامعه رو به جلو حرکت نمی کند بلکه عَلَم وابستگی در آن کشور برافراشته می شود. بنابراین وظیفه دانشجو ایجاد سوال در ذهنش می باشد که به تولید علم و سرانجام به پیشرفت جامعه می انجامد. البته در این جا نمی توان از نقش معلم و استاد چشم پوشی کرد چرا که اگر آنها محیط و فضا را آماده چنین عملی نکنند این موضوع تحقق نمی یابد.

اول این دست نوشته را با یادی از فضای دبستان آغاز کردم و آخرش را نیز با صفحه آخر کتاب فارسی اول دبستان به اتمام می رسانم.

خدایا تورا شکر می کُنیم که به ما تَوانایی دادی تا خواندَن و نوشتَن را یاد بِگیریم.

از آموزگار خود که به ما خواندَن و نِوِشتَن یاد داد، سِپاسگُزاریم.

خدایا تو را شُکر می کُنیم و فَقَط تو را می پَرَستیم.

نویسنده: احمدرضا زارعی