اخلاق اداری را رعایت کنید!

تا به حال حتما برای شما اتفاق افتاده که با اداره جات شهرستان کازرون در ارتباط باشید. منظورم این است که شما به عنوان ارباب رجوع حتماً به یکی از اداره ها یا ارگان یا موسسه یا شرکت و یا سازمان های دولتی در کازرون تشریف برده اید و بی شک با رئیس یا مسؤول یا متصدی یا کارمند آن قسمت دیدار داشته اید و مورد کاری خویش را با وی در میان گذاشته اید

کد خبر: ۸۸۴۳

تاریخ: ۱۴ خرداد ۱۳۹۱ - ۱۸:۵۲

بهادر ریاضی: تا به حال حتما برای شما اتفاق افتاده که با اداره جات شهرستان کازرون در ارتباط باشید. منظورم این است که شما به عنوان ارباب رجوع حتماً به یکی از اداره ها یا ارگان یا موسسه یا شرکت و یا سازمان های دولتی در کازرون تشریف برده اید و بی شک با رئیس یا مسؤول یا متصدی یا کارمند آن قسمت دیدار داشته اید و مورد کاری خویش را با وی در میان گذاشته اید.

اما آن چه مورد نظر است آن ارتباطی است که شما می خواهید با فرد یاد شده در اداره ی مزبور برقرار کنید یا بهتر بگویم آن ارتباطی که انتظار دارید آن متصدی امور با شما برقرار کند. در بدو ورود شما به اداره ی مورد نظر و این که ممکن است برای اولین بار کارتان به آن جا افتاده باشد دل تان می خواهد که در اسرع وقت کارتان انجام شود و جواب نامه اتان را به دست تان بدهند یا پاسخ سوال تان را دریابید یا امضای رئیس اداره را بگیرید یا حداقل شما را برای راحت شدن کار یا هر چه سریع تر رسیدن به مقصد راهنمایی کنند و انتظار دارید که از این اطاق به آن اطاق در رفت و آمد نشوید.

رسم بورکراسی یا همان کاغذ بازی خودمان در ادارات مشکلی است ک این روزها حتی با کمک رایانه ها نیز برچیده نگردیده و شاید به نوعی کار دوبرابر شده! شاید هم از نظر کارشناسان امور چنین نباشد و اعتقاد آن ها این است که رایانه و سیستم هوشمند و برنامه ریزی الکترونیک در اداره جات کارها را نصف کرده اما باید دید که تا چه ادازه این سیستم به کمک ارباب رجوع آمده چون بیشتر به نظر می رسد که برنامه ریزی الکترونیک به آن اندازه که به کمک اداره جاتی ها آمده کمکی چندانی در کم شده رفت و آمد ارباب رجوع در اداره جات و دوایر دولتی نکرده! این ها را که عرض کردم به جای خود در نظر داشته باشید تا به اصل قضیه بپردازیم و آن نیست مگر آن چه در ابتدای مطلب عنوان کردم که چه و چرا دوست دارید در اداره ی مورد نظر که کارتان به آن افتاده با شما خوب رفتار شود و چه اندازه برای تان مهم است که کارمند یا معاون یا رئیس اداره ی مزبور با شما خوش رفتاری کنند یا به سلام تان پاسخی درخور دهند.

متأسفانه نوع برخورد بعضی از افرادی که یاد شد با شما که عنوان ارباب رجوع را با خود دارید بستگی به شخصیت شما و آشنایی قبلی با طرف دارد و بیشتر مشاهده می شود که برخورد خوبی در اولین ملاقات نخواهید دید! خیلی از کارمندان محترم اداره جات بسیار اخمو و بد اخلاق هستند البته این موضوع جنبه ی عمومی ندارد چون بسیاری نیز برعکس خوش برخورد و با اخلاق و خنده رو هستند اما روی صحبتم با آنانی است که حتی برای جواب سلام شما یا پاسخ سؤوال تان سرشان را از روی میزی که به صندلی آن تکیه زده اند بلند نمی کنند و بعضی دیگر انگار که با شما پدر کشتگی دارند و آن قدر برای شان سخت است که اطاق روبرو یا مجاور را به شما نشان دهند که انگشت اشاره را هم دراز نمی کنند.

از مسئله ی شرعی و دینی آن که بگذریم که اخلاق نیکو یکی از صفت های انسان مؤمن و مسلمان با ایمان است مورد انسانیت آن است که یک انسان که اشرف مخلوقات بودنش را به رخ روزگار می کشاند باید در نظر داشته باشد. گرفتاری ها و دردسر ها و مشکلات خاص کارکنان برخی از ادارات را هم که در نظر بگیریم و در پاره ای موارد به آنان حق بدهیم باز از رفتار بد آنان با برخی از ارباب رجوع نمی توان به سادگی درگذشت و آن چه از این عزیزان انتظار می رود خلق خوش و رفتار مؤدبانه ای است که باید در حین کار از خود نشان بدهند چه بسا اگر کار فرد مراجعه کنده با آن اداره به راحتی انجام نشود اما راضی از برخورد خوبی است که با وی شده است.

نصیحتی برادرانه بود با بعضی از ان عزیزانی که فکر می کنند تا ابد بر صندلی ریاست یا کارمندی خود کیه زده اند و در خاطرشان نیست که دیر یا زود به رتبه ی با ارزش بازنشستگی نایل خواهند شد و در همین شهرستان با همان همشهریان می خواهند به زندگی و روزمرگی بپردازند پس چه بهتر که بعضی از این رؤسا یا معاونین یا کارمندان برخی از دارات مین شهرستان در رفتار و کردار خود تجدید نظر کنند و به تکریم ارباب رجوع بپردازند و به اصل انسانیت افراد احترام بگذارند و نه به به کت و شلوار و آشنایی دیرینه و یا خدای نکرده به جیب بعضی از اشخاص متمول شهرستان و بین مردم و کارهای شان تفاوت قایل شوند و کار برخی را به سرعت انجام دهند و پیش پای بعضی بلند شوند و برای بعضی دیگر از همین مردم جامعه تره هم خرد نکنند و جواب سلام شان را بدون پاسخ بگذارند!

نویسنده: بهادر ریاضی