دانشجويان پزشكي دانشگاه آزاد كازرون:

ثمره هفت سال تحصيلي‌مان چيزي جز به خطر افتادن جان انسان‌ها نيست

دانشجويان پزشكي دانشگاه آزاد اسلامي واحد كازرون با انتقاد شديد به وضعيت آموزشي اين واحد دانشگاهي،‌اعلام كردند: اعتقاد دارند با شرايط موجود، ثمره هفت سال تلاش و تحصيل ما در رشته پزشكي خبري در خود اين زمان نبوده و جز به خطر انداختن جان بيماران پيامدي ندارد.

کد خبر: ۸۰۹۰

تاریخ: ۱۷ دی ۱۳۹۰ - ۱۷:۵۳

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) منطقه فارس، جمعي از دانشجويان پزشكي واحد كازرون با امضاي طوماري كه نسخه‌اي از آن در اختيار ايسنا قرار گرفته است به وضعيت آموزشي اين واحد به شدت انتقاد كرده‌ و آن را در خورشان و شخصيت دانشجويان و لازمه تحصيل در رشته پزشكي ندانستند.

اين دانشجويان در طومار خود اعلام كرده‌اند: اين دانشكده فضاي آموزشي كافي در بخش باليني ندارد، از نظر اعضاي هيأت علمي در فقر شديد به سر مي‌برد، بيمارستان طرف قرارداد دانشجو را مورد بي‌مهري آموزشي قرار مي‌دهد؛ در ساختار آموزشي و نحوه ارايه دروس پايين‌تر از حد انتظار بوده و مطابق با نيازها و پيش‌نيازها عمل نمي‌شود و بخش‌هاي متنوع و مورد نياز يك پزشك عمومي را ايجاد نكرده است.

دانشجويان امضا كننده طومار با اشاره به هزينه 5 تا 7 ميليون توماني كه جهت تحصيل در هر ترم پرداخت مي‌كنند،‌ امكانات را بسيار ضعيف ارزيابي كرده‌اند.

در اين طومار آمده است:

1- بر كسي پوشيده نيست كه حرفه پزشكي از آنجايي كه با سلامت جان و زندگي افراد سر و كار دارد از حساس‌ترين مشاغل مي‌باشد و از اين روست كه همه ساله از ميان نفرات برتر كنكور اين افراد انتخاب مي‌شوند، اينك نوبت به سيستم آموزشي و مسؤولان مي‌رسد كه با فراهم كردن امكانات كافي و كادر آموزشي مجرب به آموزش افرادي بپردازند كه وظيفه آنها حفظ سلامت جامعه و بهبود آن است.

2- اينجانبان دانشجويان دانشكده پزشكي كازرون، به دليل وجود كمبودها، اشكالات و نقايص در ساختار آموزشي و امكانات كه به تفصيل در ذيل عنوان مي‌شوند احساس خطر كرده و عقيده داريم كه با اين رويه ثمره اين هفت سال تحصيل چيزي در خور اين زمان نيست و همين اشكالات در سيستم آموزشي باعث بي‌تجربگي مي‌شود كه نتيجه آن چيزي جز به خطر افتادن جان انسان‌هايي كه با اميد بهبودي و سلامت به اينجانبان مراجعه مي‌كنند نيست.

3- مراجعات و اعتراضات مكرر به مسؤولان دانشگاه يا بازرسان وزارت بهداشت مثمر ثمر نبوده و مراتب اعتراض و تظلم خود را به عنوان آخرين تلاش‌ها به واسطه نگارش اين نامه به اطلاع مي‌رسانيم.

در ذيل پاره‌اي از مشكلات به عرض مي‌رسد:

1- نبود فضاي آموزشي كافي در بخش باليني شيراز: لازم به ذكر است كه اين دانشكده پس از حدود 25 سال كه از تأسيس آن مي‌گذرد هنوز ساختمان مستقل ندارد و هر ساله جايي را مثلاً يك آپارتمان مسكوني اجاره مي‌كند كه خود اين مطلب علامت سؤال‌هاي زيادي در رابطه با نحوه مديريت در ذهن ايجاد مي‌كند. ساختمان كنوني اين دانشكده فقط داراي دو كلاس است كه هيچكدام ظرفيت 60 نفر دانشجو را ندارد و خود اين مطلب باعث مي‌شود كه كلاس شكل آكادميك خود را نداشته باشد.

2- فقر شديد در تعداد هيأت علمي: همين مسأله باعث شده كه از پزشكان حق التدريسي بهره‌گيري شود كه به علت عدم وجود امكان نظارت بر آنها و از طرفي نبود علاقه در آنها سيستم آموزشي در بخش‌هاي باليني به شدت ضعيف باشد تا جايي كه حتي در بعضي از بخش‌ها اساتيد هيچ‌گونه Teaching ندارند و تنها به امور مريض خود مي‌پردازند بدون اينكه به دانشجو چيزي يا توضيحي ارائه دهند.

3- بيمارستان طرف قرارداد با دانشگاه، بيمارستان شهيد بهشتي است كه زير مجموعه سازمان تأمين اجتماعي بوده و آنچنان كه بايد به آموزش دانشجو توجه نمي‌كنند و از طرفي عدم هماهنگي بين مديران بيمارستان و دانشگاه مشكلات زيادي به وجود مي‌آورد كه بعضاً‌ در اكثر موارد باعث كاهش راندمان آموزش شده و حتي شخصيت دانشجويان مورد توهين واقع مي‌شود.

4- به علت اشكال در ساختار آموزشي و نحوه ارائه دروس بازده خيلي پايين‌تر از حد انتظار است مثلاً درس نشانه‌شناسي پزشكي بايد قبل از ورود به بخش ارائه شود در حالي كه به ما در همان ابتداي دوره فيزيوپاتولوژي يعني يك سال قبل از بخش و يا درس پزشكي قانوني كه بايد در دوره اينترنتي ارائه شود در همين دوره ارائه شد و يا مثال‌هاي ديگر از جمله درس اخلاق.

5- عدم وجود بخش‌هاي متنوع و مورد نياز جهت پزشك عمومي كه اين خود به كم بودن بيمارستان‌ها و درمانگاه‌هاي طرف قرارداد بازمي‌گردد.

6- خانواده‌هاي دانشجويان ساليانه هزينه‌اي بالغ بر 5 الي 7 ميليون تومان جهت هزينه دروس مي‌پردازند و از طرفي انتظار دارند كه فرزندان آنها از حداقل امكانات برخوردار باشند كه اين مسأله عملاً ديده نمي‌شود.