انتشار دیوان شعر محسن پزشکیان از زندانیان سیاسی دوران طاغوت

به گزارش کازرون نما ،‌ گروه ادبیات انقلاب اسلامی در فرهنگستان زبان و ادب فارسی، مجموعهٔ اشعار مرحوم محسن پزشکیان را به‌عنوان یکی از نمونه‌های قابلِ تأمل شعر پیش‌گام ادبیات انقلاب اسلامی منتشر می‌کند.هدف از انتشار شش ‌دفتر محسن پزشکیان این است که غبار غربت از چهرهٔ دیوان او بزداید و اسباب توجه منتقدان و سخن‌شناسان را به این مجموعهٔ نفیس فراهم آورد.

کد خبر: ۷۸۷۴

تاریخ: ۰۱ آذر ۱۳۹۰ - ۰۷:۵۰

مجموعه اشعار مرحوم محسن پزشکیان به‌عنوان یکی از نمونه‌های قابلِ تأمل شعر پیش‌گام ادبیات انقلاب اسلامی منتشر می‌شود.

به گزارش کازرون نما به نقل از خبرگزاری فارس،‌ گروه ادبیات انقلاب اسلامی در فرهنگستان زبان و ادب فارسی، مجموعهٔ اشعار مرحوم محسن پزشکیان را به‌عنوان یکی از نمونه‌های قابلِ تأمل شعر پیش‌گام ادبیات انقلاب اسلامی منتشر می‌کند.هدف از انتشار شش ‌دفتر محسن پزشکیان این است که غبار غربت از چهرهٔ دیوان او بزداید و اسباب توجه منتقدان و سخن‌شناسان را به این مجموعهٔ نفیس فراهم آورد.

مرحوم محسن پزشکیان (1326-1358) مردم‌شناس، هنرمند، مبارز و زندانی سیاسی در سال‌های پیش از انقلاب اسلامی و از شاعران ارزشمند ادبیات انقلاب اسلامی است که تا کنون جز به‌ندرت و به طور پراکنده، نامی از او به میان نیامده و آثار او علی‌رغم پختگی و زیبایی‌های فنی و مضمونی، متأسفانه در سی و چند سال اخیر شناسانده نشده‌است.

از مرحوم پزشکیان شش دفتر شعر چاپ‌نشده در حجم نزدیک به چهارصد صفحه بر جای مانده‌است. این سروده‌ها در قالب‌های کهن، نو و سپید هستند. بخشی از اشعار وی نیز به لهجهٔ محلی مردم کازرون، زادگاه شاعر، سروده شده‌است.

کارنامهٔ شاعری پزشکیان یک دههٔ پُرتلاطم از سال 1348 تا 1358 را دربر می‌گیرد. مجموعه‌ای از تغزل‌های لطیف و اشعاری با محتوای سیاسی و اجتماعی، صبغهٔ اصلی سروده‌های این شاعر جنوبی را شکل می‌دهد. رفته‌رفته با نزدیک شدن به پیروزی انقلاب اسلامی، پرداختن به مفاهیم اسلامی در شعر او اوج می‌گیرد؛ به‌گونه‌ای که پزشکیان در سال‌های 1357 و 1358 با توجه به ضرورت‌ها و شرایط اجتماعی، بیشتر به سرودن تصانیف و اشعار انقلابی می‌پردازد.

زندگانی کوتاه و پُربار این شاعر متعهد در سال 1358 هنگامی که به‌همراه جمعی از فرهنگیان و مردم زادگاهش به دیدار رهبر فقید انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی(ره)، رفته‌بود، براثر سانحهٔ رانندگی در جادهٔ قم به پایان رسید.

اشعار برجای‌مانده از مرحوم پزشکیان به‌خوبی جایگاه او را به‌عنوان شاعری جدّی، توانا و دارای حساسیت‌های انقلابی تثبیت می‌کند. شعر پزشکیان بسیار گیرا، پخته و پیش‌گام‌تر از شعر بسیاری از شاعران دیگر ارزیابی می‌شود. تسلط پزشکیان بر زبان و ادبیات فارسی، به‌واسطهٔ تحصیل وی در این رشته، کاملاً آشکار و توانایی‌های او در سرودن قالب‌های کهن از جمله غزل، قصیده و رباعی، در کنار قالب‌های نو، کاملاً بارز است.