مناسب سازي معابر براي جانبازان و معلولان شهر

مجيد عباسپور

کد خبر: ۴۵۱۹

تاریخ: ۰۱ تير ۱۳۸۹ - ۲۰:۵۰

سلام به همه همشهري هاي عزيز و كازروني هايي كه دلشان به خاطر شهر فراموش شده كازرون مي تپد.

فراموش شدن به اين نيست كه كه كسي شما را فراموش كند بلكه ممكن است اين فراموشي از طرف خود ساكنين يا مخصوصا مسوليني باشد كه به خيال خود چند روزي بايد يك جور ميز را نگه داشت تا بگذرد.

آري به گفته دست نوشته هاي پشت كاميون هاي جاده اين نيز بگذرد . آري اين نيز بگذرد. همه چيز گذران است. عمر ما و سرمايه ما و وقت ما و مسوليت هاي ما و ميزهاي ما و ... كلام را زياد ادامه ندهم به اصل مطلب بپردازم

بله! مي خواستم درباره مسوليت شهرداري درباره با مناسب سازي معابر براي معلولان و جانبازان شهرستان اشاره كنم.

بله! حتما واسه شما جالب است كه بدانيد تنها فضاي مناسب سازي شده براي جانبازان و معلولين شهرستان بالا بر شهرداري در ورودي درب آن و داخل ساختمان مي باشد كه معمولا يا خاموش است يا خراب ؟!!!!

جالب بدانيم كه: از طلا بودن پشيمان گشته ايم مرحمت فرموده ما را مس كنيد آيا واقعا خيلي سخت است چند ورودي چند پارك را براي آنها با هزينه اي ناچيز مناسب سازي شود تا لااقل بتوانند آنها از محيط خانه بيرون آمده به يك پارك ساده بروند؟

آيا نمي شود اين خواسته معلولين و جانبازان از طريق بهزيستي يا بنياد شهيد و جانبازان پيگيري گردد؟

آيا شوراي شهر يك نهاد تشريفاتي براي شهرستان ماست؟

آيا هيچ اداره يا نهاد يا سازماني در كازرون تا به حال فكر كرده كه بعضي افراد پير يا معلول يا جانباز ممكن است جزء ارباب رجوعشان باشد؟

آيا گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من آنچه هر گز به جايي نرسد فرياد است؟

خلاصه اين كه مناسب سازي چند پارك براي ورود و خروج معلولين و جانبازان با ويلچر اينقدر خواسته نا چيز و كم خرجي است كه گفتنش باعث شرمساريست چون من محكوم به كازروني بودن هستم.

با تو هستم اي كسي كه جانت را براي كشور در طبق اخلاص گذاشته اي ! با تو هستم اي كسي كه خداوند تو را جزء معلولين امتحان مي نمايد! تو محكوم به كازروني بودني!

از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نيفزود زينهار از اين بيابان اين راه بي نهايت چه بايد كرد!