تأملی در مسایل اخیر کازرون

غریب فاضل نیا

کد خبر: ۳۷۶۸

تاریخ: ۰۵ بهمن ۱۳۸۸ - ۱۳:۲۷

پیش درآمد:

اولین سال از آغاز دهه چهارم انقلاب شکوهمند اسلامی را در شرایطی آغاز می کنیم که علیرغم اقدامات بایسته و شایسته تقدیر ادوار گذشته برای توسعه و پیشرفت شهرستانمان، هنوز هم تا رسیدن به جایگاه درخور نام آن فاصله زیادی داریم.

متأسفانه هنوز هم غالب پتانسیل ها و ظرفیت های توسعه شهرستانمان مغفول و متروک مانده و بر تارک جبینش همچنان چهره کریة فقر، بیکاری، نابرابری ، تبعیض و بویژه تبعیض مکانی، رخ نمایی می نماید.

تلخ است، ولی گریزی نیست که باید گفت این همه غالباً ناشی از تنگ نظری ها، خودخواهی ها، اتخاذ سیاستهای نابخردانه، غیر عقلایی ، غیر کارشناسی، خلق الساعه و احساسی و نیز پاسخ گو نبودن مسئولین در برابر قانون ومردم و در کل مدیریت ناکارآمد، ناهماهنگ و واگرای توسعه در سطح شهرستان، می باشد.

اخیراً نیز متأثر از رویه بعضاً نامعقول، ناموجه وبی قاعده تغییرات در تقسیمات کشوری در سطح کشور، شاهدکشان کشان طرح ایده انفکاک وانشقاق واحد های سیاسی شهرستان می باشیم.

در چنین وضعیتی کاملاً طبیعی است که همچنان می بایست، شاهد کوچ فوج فوج نخبگان علمی و اقتصادی شهرستان باشیم و افق آینده نیزبرای فرزندان این مرزوبوم ابهام آلود و مأیوس کننده تصور شود.

این در حالی است که به زعم غالب اندیشمندان، صاحب نظران و دلسوزان توسعه شهرستان، سرزمین پهناور کازرون ، با هویت واحد و یکپارچه، سر شار از قابلیتها و پتانسیلهای محیطی و انسانی بالقوه، متروک مانده و ناشناخته است.

یقین دارم، می توان با اتخاذ و اعمال سیاستهای بخردانه، تهیه و تدوین برنامه های آمایش سرزمین و اسناد چشم انداز توسعه بلند مدت، میان مدت و کوتاه مدت، و نیز استفاده از فرصت های قابل توجه موجود و پیش رو، زمینه رشد، شکوفایی و اعتلای کازرون را فراهم آورد و آن را به جایگاهی که شایستگی آن را دارد رساند. بدون شک این امر مستلزم حاکمیت نگرش علمی و منطقی، باز ساخت و کارآمد سازی ساختارهای نهادی - سازمانی، بهره گیری از تمام ظرفیت های علمی، مدیریتی، اتحاد، همدلی و هماهنگی مسئولین ومهمتراز آن بکارگیری نیروهای با تجربه، کارآمد، متعهد، متخصص و دلسوز می باشد. علاوه بر آن، باید توجه داشت، این مهم تحقق نمی یابد، مگر در سایه توجهات و الطاف الهی و نیز خواست و اراده عمومی مردم که در قالب حضور ومشارکت مستمر ومؤثردر کلیه امور عینیت می یابد.

و اما بعد:

همچنانکه مستحضرید، اینجانب به عنوان یک متخصص برنامه ريزي و توسعه و نیز به عنوان یک استاد دانشگاه و فعال سیاسی، همواره تلاش نموده ام، با رویکردی علمی، از سر دلسوزي و در مسير كمك به تعالي، پيشرفت وسربلندي شهرستانمان کازرون، در برخی برهه ها و به فراخور موضوعات مهم و مطرح، برخی نکات را متذکر شوم.

یاد آور می شوم، دقیقا یک سال پیش، در همین اوقات موضوع احداث جاده درحاشیه شمالی و شرقی دریاچه پریشان به عنوان یک موضوع حساس فضای عمومی شهرستان را تحت الشعاع خود قرار داد و در همان حین، نغمه های مأیوس کننده ای که حکایت از تفرقه و گسست مدیریتی شهرستان داشت به گوش رسید. از این رو چون مواضع مسئولین و تصمیم گیران ذیربط را در موضوع فوق متناقض، نافی و در تعارض با جریان توسعه پایدارشهرستان تشخیص دادم، در قالب نامه ای سرگشاده به فرماندار محترم شهرستان برخی نکات و هشدار ها را به مجموعه مدیریت توسعه شهرستان یادآور شدم. متن نامه فوق در شماره 924 مورخ یک شنبه 27 بهمن 1387روزنامه طلوع چاپ گردید.

شاید انتظار بجایی نباشد، اما یقین دارم چنانچه به توصیه های دلسوزانه ای که در آن نامه پیرامون برخی ناهماهنگی های مدیریت توسعه در سطح شهرستانمان مطرح شد، گوشه چشمی می شد، امروز شاهد عمیق تر وحتی کینه توزانه تر شدن این اختلاف ها در حلقه مدیریت شهرستانمان که اکنون دیگر آشکارا و بی هیچ حجب و حیا به سطح عموم نیز کشیده شده و کم مانده به طنز رایج کوچه و بازار در آید، نبودیم.

از آن زمان و برحسب قاعده اقل گویی "در خانه اگر کس است یک حرف بس است " دم فروبسته و دورادور، همچون همه حال، مشفقانه، دعا گو و نظاره گر روند کارها و اقدامات مسئولین شهرستان بوده ام. بماند که گاه ازمشاهده فرط کج سلیقه گی ها، ندانم کار یها، و فرصت سوزیها، بویژه در پیگیری مصوبات بسیار مهم و سرنوشت ساز مسافرت های مقام معظم رهبری و ریاست محترم جمهوری به کازرون، که بسیاری از آنها هنوز روی زمین مانده، و حتی مورد انتقاد صریح امام جمعه محترم شهر نیزقرار گرفته، چه خون دلها که نخورده و دم فرو برده ام.

به تازگی از طریق جراید متوجه شدم، نماینده محترم شهرستان کازرون جناب آقای غلامرضا دهقان ناصرآبادی در قالب سخناني و در لابلای گزارش عملکرد خود، برخی موارد مهم را نیز مطرح نموده اند، که لاجرم و بر خلاف میل باطنی، موضع گیری را اجتناب ناپذیر کرده است.

در بین بیانات ایشان دو موضوع از دیدگاه حقیر از اهمیت مضاعفی برخوردار است که عبارتند از:

1- طرح موضوع و ایده تغییرات در تقسیمات کشوری شهرستان

2 – بیان جملاتی با این مضمون " ده بيست آدم يك لاقبا در اين شهر هستند، فكر مي كنند همه كاره هستند، اين ها را ما بايد بشكنيم، اين ها را ما بايد جمع كنيم. اين ها چه كاره هستند دخالت بي جا مي كنند تو اين شهر؟ چه مسئوليتي در اين شهر دارند؟ نه نماينده مردم هستند، نه وكيل مردمند و نه وصي مردمند؟! مردم كازرون بايد جلو اين ها بايستند واقعاً نگذارند حقشان تضيع بشود".

توضیح اینکه: کاربرد جملات و واژه های فوق در وصف به اصطلاح همه کاره های شهرستان علی الظاهر در توصیف کسانی بکار رفته است که به نوعی مانع پیشرفت کار و برنامه های ایشان شده اند، که اگرچه نیش دار و و به مذاق انسان چندان خوش نمی آید، اما در هر حال حکایتی تلخ از ناسازگاری و ناهماهنگی حلقه مدیریت شهرستان را در ذهن ها متبادر می کند.

نظر به برخی ابهامات، قضاوت پیرامون این بخش از سخنان ایشان میسر نیست. شاید ضروری باشد خود ایشان به منظور تنویر افکار عمومی با وضوح بیشتر خیل سئوالات پیش آمده را پاسخ دهند.

چاپ مصاحبه فوق، در مطبوعات محلی و سایت های اینترنتی ، واکنش های زیاد و متنوعی را بدنبال داشته است. در این بین اطلاع یافتم برخی از فعالان فرهیخته مطبوعاتی و وبلاگ نویس شهرستان کازرون که در صداقت، تعهد، وطن دوستی و دلسوزی آنها در جهت رشد، پیشرفت و توسعه ی شهرستان کازرون تردیدی ندارم، به فراخور حال، موارد فوق را به نقد کشیده اند. بویژه مطالب برادر ارجمندم جناب آقای محمد مهدی جعفری زاده، صاحب امتیاز و مدیر مسئول محترم روزنامه طلوع را در این ارتباط کافی و وافی می دانم.

با این وجود، اینجانب نیز ضمن تقدیر وسپاس از این عزیزان بر خود لازم دیدم تا از سر دلسوزی و ادای تکلیف دینی و ملی خود، سکوت را جایز ندانسته، باز هم با هدف آسیب شناسی مدیریت توسعه در شهرستان کازرون و گوشزد برخی کجروی ها، و با محوریت یکی از دو موضوع مهم فوق الذکر (طرح موضوع و ایده تغییرات در تقسیمات کشوری شهرستان ) در تصحیح روال ناصواب کنونی کمکی کرده باشم.

شاید در قالب برخی توصیه ها، اشاره ای ضمنی نیز به موضوع دوم داشتم.

باید ها ونباید های تقسیمات کشوری در شهرستان کازرون:

نماینده محترم شهرستان کازرون، جناب آقای غلامرضا دهقان ناصرآبادی در قالب مصاحبه مطبوعاتی خود و در لابلای گزارش عملکرد خود، در خصوص تقسیمات کشوری در سطح شهرستان کازرون اذعان داشته اند:

"من تلاش مي كنم كه چنار شاهيجان و كوهمره تبديل به شهرستان بشود و خشت و كنار تخته هم شهرستان بشود به لحاظ اينكه فشار روي كازرون دارد مي آيد. نورآباد ممسني كه در سال 1325 يكي از بخش هاي كازرون بوده امروز تبديل به دو شهرستان شده است، دارد دو بودجه از كشور مي گيرد".

(روزنامه طلوع شماره 1012 مورخ یک شنبه 20 دی ماه 1388) و ( سایت اینترنتی کازرون نما به آدرس: www.kazeroonnema.ir )

مطلب فوق که همه آنچه نماینده محترم شهرستان در مورد تقسیمات کشوری بیان داشته اند را شامل می شود، حاوی چند نکته مهم می باشد، که به جهت اهمیت، ظرافت و حساسیت موضوع و نیز اقناع عمومی، ضروری است در اولین فرصت مناسب، شفاف سازی لازم صورت پذیرد.

تا آن زمان و بر حسب وظیفه و حوزه تخصصی به طرح پاره ای ابهامات و سئوالات پیش آمده می پردازم. قبل از آن لازم است مختصری به خود موضوع تقسیمات کشوری و سابقه آن در کشور و شهرستان پرداخت.

مطالعه متون و ادبیات موجود حکایت ازآن دارد که تقسیمات کشوری یکی از عناصر مربوط به ساختار سیاسی فضا، یا به عبارت دیگر سازماندهی سیاسی فضا می‌باشد. در تعریف تقسیمات کشوری آمده است:

تقسیمات کشوری عبارت است از سلسله مراتب اداری ـ سیاسی در تقسیم هر کشور به واحدهای کوچکتر، برای سهولت ادارة آن و تأمین امنیت و بهبود اوضاع اجتماعی و اقتصادی.

قابل توجه اینکه، این تقسیم بندی گاه بر مبنای تاریخ و فرهنگ، اوضاع جغرافیایی و جمعیت و گاه برحسب ملاحظات سیاسی (به‌ویژه در دورة معاصر) صورت می‌گیرد. مطالعه اجمالی سير تقسيمات كشوري در ايران از گذشته تا كنون نشان می دهد، ایران از جمله کشورهايي است که سازماندهي سياسي فضا در آن ريشه تاريخي دارد. تا آنجا که بررسي‌هاي تاريخي نشان مي‌دهد، اولين تجربه تقسيم فضايي سرزميني به عهد هخامنشيان بر مي‌گردد. ولي به‌طور مدرن پس از انقلاب مشروطه بود که اولين قانون تقسيمات کشوري به نام قانون تشکيلات ايالات و ولايات و دستورالعمل حکام در سال 1286 شمسي يک سال پس از اعلام مشروطيت به تصويب رسيد. تا بدين وسيله از قدرت حکومت مرکز بکاهند و حتي‌الامکان دست حکومت مرکزي را از کارهاي مربوط به ايالات و ولايات کوتاه کرده و از سياست هاي دولت مرکزي رهايي يابند

( منبع: ‌جزوه درسی جغرافیای سیاسی ایران، دكتر محمد‌باقر قاليباف، نيمسال دوم 88-1387).

اسناد موجود مربوط به سابقه تقسیمات کشوری در شهرستان کازرون نیز نشان می دهد، شهرستان کازرون در سال 1325 شهرستان شده است. در سندي كه در اين رابطه موجود است چنين آمده است:

هيأت وزيران در جلسه 22 تير ماه 1325 بنا به پيشنهاد شماره 6192/64312 وزارت كشور تصويب نمودند كه بخش كازرون تبديل به شهرستان شده و بخش‌هاي آن به ترتيب ذيل تشكيل شود:

1- بخش ممسني از شيراز جدا شده و بخش تابعه شهرستان جديدالتأسيس را تشكيل دهد.

2- دهستان‌هاي خشت و كمارج از دهستان‌هاي كازرون به يك بخش و به نام بخش خشت و كمارج تبديل گرديده و تابع كازرون شود.

3- دهستان كوهمره از توابع كازرون نيز تبديل به بخش و تابع شهرستان جديدالتأسيس كازرون خواهد شد.

اين نامه از نخست وزيري ارسال شده است علاقمندان می توانند تصوير اين سند را درسایت اینترنتی کازرون نما به آدرس زير ملاحظه كنند: http://www.kazeroonnema.ir

حال به طرح پاره ای ابهامات و سئوالات پیش آمده پس از طرح موضوع تقسیمات کشوری از سوی نماینده محترم شهرستان می پردازم: در فرایند تصمیم سازی ها، تصمیم گیری ها و نیز برنامه ریزی و مدیریت سرزمین قاعدتاً ما با یک سری اهداف و نیز یک سری ضرورت هایی مواجه هستیم.

لازم است بدانیم، ضرورت آن وضعیتی است که ما را برای دگرگونی مجبور می کند، در حالی که هدف برخاسته ازذهنیت ماست. به عبارت دیگر، هدف بیشتر از ذهنیت ها منبعث می شود، در حالی که ضرورت ها از واقعیت ها (یعنی آن چیزی که وجود و عینیت دارد ) منبعث و ناشی می شود. شاید بتوان گفت، این انتظار بجایی خواهد بود که بگوییم، منطقی است که تلاش شود ذهنیت ها با عینیت ها انطباق داشته باشد. این بدان معنی است که هدف گذاری ها می بایست دقیقاً ضرورت ها را پوشش دهند.

بدیهی است، شناخت و ادراک واقعیات و ضرورت ها، مستلزم انجام تحقیقات و پژوهش های علمی است که بلا شک، توسط متخصصین بی طرف ذیربط میسر و معتبر است. هدف گذاری نیز زمانی معتبر و معالاً محقق خواهد شد که در یک فرایند تصمیم سازی و تصمیم گیری جمعی تعیین، مشخص و بویژه پیرامون آن اجماع وجود داشته باشد.

بر این اساس و به منظور همراهی و اقناع افکارعمومی با ایده و یا تصمیم متخذه که معالاً شرط اساسی و تضمین کننده موفقیت آن نیز خواهد بود، لازم است ابتدا به وضوح دو مسئله مشخص و پیرامون آن تدبیر و تعمق شود.

معتقدم اگر چنانچه پاسخ هایی مستدل، علمی و منطقی به دو موضوع مشروحه ذیل ارائه گردد، خود به خود بستر های نظری و اجماع عمومی برای اتخاذ تصمیمات بعدی را آسان تر و لاجرم اهداف مترتب بر آن را نیز رهین موفقیت خواهد کرد:

1- اساساً ضرورت ها و باید های تغییرات تقسیمات کشوری در سطح شهرستان کازرون چیست و چگونه و در قالب کدام طرح تحقیقاتی و توسط کدام تیم تحقیقاتی و براساس چه منطق و تحلیل علمی و نیز بر اساس چه الزامات آمایش سرزمینی تغییرات در تقسیمات کشوری شهرستان کازرون اجتناب ناپذیر تلقی شده است؟

2- هدف از تقسيمات كشوري ، قاعدتاً تقسيم سرزمين به واحدها و سطوح همگن به منظور اعمال حاكميت ملي از طريق اجراي قوانين و مقررات مربوط مي‌باشد. اگر تنها هدف فوق در نظر باشد آیا در شرایط حاضر این امر امکان پذیر نیست؟

در هر حال اهداف مترتب بر موضوع تغییرات تقسیمات کشوری در سطح شهرستان کازرون کدام اند؟ آیا تنها از طریق تغییر در تقسیمات کشوری شهرستان می توان به اهداف مورد انتظار که همانا دو و سه برابر کردن اعتبارات شهرستان فرض شده است، دست یافت، یا راه حل های دیگری نیز می توان متصور بود؟ و نهایتاً دلایل و توجیهات علمی و منطقی تقسیمات پیشنهادی کدام است؟ و مثلاً چرا بخش جنوبی شهرستان - جره و بالاده – که علی الظاهر اگر بیشتر نه، به اندازه بقیه بخش ها نیز واجد شرائط لازم نیز بوده است، از قلم افتاده؟ و غیره.

قابل توجه اینکه در این ارتباط اینجانب پیشنهاد مشخصی دارم که متعاقب توضیحی که در پی می آید آن را ارائه می دهم.

توضیح: لازم است متذکر شوم، مطالعات متعدد و تجارب زیادی نشان می دهد، که بر خلاف مقایسه ای که صورت گرفته، (مثال شهرستان ممسنی) استراتژی تغییرات در تقسیمات کشوری در شرایط جغرافیایی، اقتصادی _ اجتماعی و فرهنگی ایران و از جمله در شهرستان کازرون تنها و تنها راه حل مناسب ، واقع گرایانه و مصلحت اندیشانه برای اعمال بهنیه برنامه ریزی توسعه و مدیریت سرزمین و معالاً فائق آمدن بر مشکلات عدیده ای که مناطق مختلف واقع در یک قلمرو واحد جغرافیایی با آن مواجه می باشند، نیست .

در واقع نظر به اینکه وجه غالب این گونه تصمیمات سیاسی بوده و از طرفی جامعیت نداشته و نیز غالباً هیچ گاه اجماع عمومی را در پی نخواهد داشت، در بسیاری از کشور های جهان سوم سیاستی محلی محسوب شده و در خیلی از موارد کنار گذاشته شده است. اما در قلمرو شهرستان کازرون، با توجه به اینکه طرح آمایش سرزمین و مطالعات منطقه ای ، که قاعدتاً می بایست نقش هدایت کننده در تنظیم، تنسیق، توزیع و مکان یابی استقرار جمعیت به نحوی که تناسب لازم را با الگوها و زمینه های معیشتی و فعالیتی داشته باشد ، هنوز سرانجامی نیافته است، - که اگر می یافت شاهد طرح ایده های مجرد نبودیم - تنگناهای بسیاری از نظر مشکلات اجرایی ناشی از ناهماهنگی بخش ها و ضعف مدیریت بویژه در طراحی و اجرای تصمیمات مربوط به تغییرات تقسیمات کشوری وجود دارد.

بنابراین تا زمانی که این تنگناها شناسایی و بر طرف نشود و نیز استراتژی های آمایش سرزمین و همچنین اسناد چشم انداز بلند مدت، میان مدت و کوتاه مدت و در راستای چشم انداز توسعه بلند مدت کشور تدوین و مبنای تصمیمات قرار نگیرد، هر گونه اتخاذ تصمیم بویژه اگر در زمینه تغییرات در تقسیمات کشوری باشد توجیه علمی و منطقی را نخواهد داشت.

بنابراین پیشنهاد می گردد، تلاش ها و اراده ها برای سامان دهی و پاسخ دهی به مسائل و مشکلات سمت و سوی دیگری را نشانه روند که هم به صواب نزدیکتر و هم انجام شدنی است.

بطور مشخص در ارتباط با موضوع تقسیمات کشوری پیشنهاد می گردد، با توجه به استعداد، فراهم بودن و وجود جمیع شرائط لازم و نیز الزامات حفظ انسجام و هویت یکپارچه سرزمین پهناور شهرستان کازرون که از نظر اینجانب نقطه قوت آن نیز محسوب می شود، عجالتاً موضوع انفکاک بخش های شهرستان از دستور کار خارج و سریعاً موضوع تبدیل فرمانداری کازرون به ‹فرمانداری ویژه› مورد توجه قرار گرفته و همگان در تحقق آن دست به کار شوند.

با قاطعیت و بر اساس تحلیل علمی و ملاحظه مقتضیات روز و با نگاهی آینده نگرمعتقدم شهرستان کازرون استعداد فرمانداری ویژه را دارد.

جهت اطلاع: شرایط لازم برای فرمانداری کل یا همان فرمانداری ویژه که تقریباً همه آنها در شهرستان کازرون فراهم است عبارتند از:

الف- جمعیت شهرستان (250) هزار نفر.

ب- جمعیت مرکز شهرستان (125) هزار نفر.

ج- فاصله شهرستان از مرکز استان (125) کیلومتر.

اگر شهرستانی هر سه شرط فوق را داشته باشند، در واقع به طور بالقوه شرائط لازم برای ایجاد و تشکیل فرمانداری ویژه را خواهد داشت. که شهرستان کازرون این شرائط را دارد و لذا استحقاق تشکیل فرمانداری ویژه را داراست.

همچنین اگر شهرستانی فقط دو شرط از سه شرط فوق را داشته باشد، تشکیل فرمانداری ویژه منوط به تصویب هیأت وزیران است.

بر اساس روال معمول با اجراي اين پیشنهاد هیچ انفکاک و انشقاقی در واحد های تقسیمات کشوری شهرستان صورت نمی گیرد، علاوه بر این، فرماندار شهرستان کازرون به عنوان معاون استاندار ارتقا خواهد یافت. و متعاقب آن برخي اختيارات ويژه به فرماندار تفويض خواهد شد.

همچنین با اجراي اين پیشنهاد برخي ادارات شهرستان به مديريت ارتقاء خواهند يافت که در نوع خود تحول بسیار بزرگی محسوب می شود. در هر حال فرمانداری ویژه دارای اختیارات و امتیازاتی است که می تواند بسیاری از نیازهای شهرستان را مرتفع سازد و مشکلات به جای استان، در خود شهرستان حل و فصل شود. فرماندار شهرستان نیز با اختیارات معاون استاندار به ادامه کار می پردازد. همچنین بعضی از ادارات به اداره کل ارتقاء پیدا می کنند.

قابل توجه اینکه، هیات وزیران تا کنون، ایجاد فرمانداری ویژه را در شهرستان های سیرجان، دزفول، مراغه، آبادان، شاهرود، زابل، خوی، تربت حیدریه، مهاباد و ایرانشهر به تصویب رسانیده است.

البته ایده تشکیل فرمانداری ویژه در شهرستان کازرون در حد یک پیشنهاد است و می تواند در کنار ایده تغیرات در تقسیمات کشوری که توسط نماینده محترم شهرستان مطرح شده است مورد بحث قرار گرفته و در صورت طی مراحل تحقیق و تصمیم گیری اجماعی در دستور کار و پیگيری عوامل ذیصلاح قرار گیرد.

شک ندارم در صورت ارائه طرح توجیهی مناسب و منطقی و نیز پیگیری های مؤثر ایده فوق نتیجه خواهد داد.

در پایان مبحث، اینجانب به لحاظ تخصص و برخی تجارب عملی و تحقیقاتی همچون گذشته آمادگی خود را جهت مشاوره و کمک به تهیه و تدوین اسناد چشم انداز توسعه و نیز تدوین استراتژی های آمایش سرزمین در سطح شهرستان کازرون که قاعدتاً مباحثی همچون تغییرات در تقسیمات کشوری و یا ایجاد فرمانداری ویژه نیز در ذیل این اسناد قابل تبیین، تعریف و تصمیم سازی است اعلام می دارم.

چند توصیه کلی :

1- اساساً يکي از پيش‌شرط‌هاي اساسي موفقیت راهبرد های يکپارچه توسعه در هر قلمرو جغرافیایی، تعامل و همگرایی مجموعه عناصر و ارکان مديريتي و به عبارتی بازي‌گران اصلي و تصمیم سازان آن سرزمين بشمار می رود.

در این میان شکل‌گيري تلقي سرزميني واحد براي عناصر مذکور و مردم آن سرزمين خمیر مایه اتحاد و یکپارچگی را ایجاد می کند. در حقیقت شکل‌گيري اين طرز تلقي يکي از مهم‌ترين چالش‌هاي موجود در اتخاذ رويکرد يکپارچه توسعه است، چرا که در صورت شکل‌گيري اين طرز تلقي مي‌توان اميدوار بود که با تلاش مردم و عناصر مديريتي مذکور بقيه مسايل و مشکلات به تدريج رفع شوند.

بنابراين به نظر مي‌رسد که يکي از اولويت‌هاي اساسي نظام برنامه‌ريزي و مدیریت یکپارچه سرزمین در قلمرو سرزمین پهناور کازرون، ايجاد و تقویت زمينه براي شکل‌گيري اين طرز تلقي و صد البته اجتناب از طرح برخی ایده های نا پخته و احیاناً نارس غیر همسو در جامعه محسوب می شود.

بدیهی است، در صورت شکل‌گيري و اتفاق نظر پیرامون اين مشي در جامعه و نهادينه شدن آن، مي‌توان اميدوار بود که شرايط را برای استقرار نظام برنامه‌ريزي و مدیریت یکپارچه منطقه‌اي و و نهایتاً تحقق آرمانها و اهداف توسعه پايدار شهرستان را فراهم آورد.

2- باید توجه داشت که در فرآيند هر توسعه اي به صورت مستمر، نياز است كه روحيه هاي فردي و خصلت هاي خود خواهي و خود محوري افراد كاهش يابد و تعلق خاطر و احساس عضويت در خانواده بزرگتر يعني جامعه و موطن تجلي پيدا كند، به همين دليل بايد دلبستگي به چيز ها و خواست هاي معين فردي، كم شوند و روحيه ي افراد به سوي "همه خواهي" سوق داده شود.

باید در نظر داشت، در دوران غلبه روحيه ي فردي، نقش فرد در جامعه بر مبناي خانواده، طبقه، درآمد و ... تنظيم و مشخص مي شود و ليكن در دوران غلبه روحيه همه خواهي، نقش فرد را ظرفيت و توانايي فكري و دانش وي، شكل مي دهد.

بدون شک تشخیص این دو حیطه در تنظیم و کنترل رفتارهای افراد و بویژه در عهده گیری نقش های متنوع اجتماعی حائز اهمیت فراوان است.

سخنی با نماینده محترم شهرستان

نمايندگان محترم مجلس شوراي اسلا‌مي در عرصه ملي وظيفه خطير قانونگذاري و نظارت بر اجراي دقيق قانون؛ سوال؛ تحقيق و تفحص و استيضاح را برعهده داشته و به استناد قانون اساسي قانونگذاري تنها در حيطه اختيارات مجلس بوده و نمايندگان ملت در تمام امور مملكت صاحبنظر بوده و نظارت بر برگزاري انتخابات شوراهاي شهر و روستا را برعهده دارند. در عرصه منطقه‌اي نيز شركت در شوراهاي استاني مانند شوراي توسعه و برنامه‌ريزي و... حضور مستمر در ميان مردم و انتقال دغدغه‌هاي اصلي آنها و تلا‌ش براي رفع مشكلا‌تشان از طريق مراجع ذيصلا‌ح و ارائه طرح‌هاي قابل اجرا و تصويب آنها در مجلس از جمله كاركردهاي وكلا‌ي مردم مي‌باشد.

بسیار خرسندیم که جناب آقای دهقان ناصر آبادی به عنوان نماینده محترم مردم شریف کازرون در مجلس شورای اسلامی، ضمن ایفای نقش فعال و مؤثر در حوزه های فوق الذکر در جهت انجام وظایف وکالتی خود همواره در تکاپو بوده اند و در آخرین تلاش خود با طرح ایده تغییرات در تقسیمات کشوری کازرون این نوید را داده اند که در این حوزه تلاش خود را خواهند کرد.

بنده حقیر ضمن آرزوی موفقیت برای این دوست عزیز تمنا دارم اگر چنانچه بعد از اتمام این همه کار نای و توانی برایشان ماند، بخشی از آن را نیز صرف حوزه های مغفول مانده ای نمایند که طی سالیان در صدر سرفصل خواسته های عموم شهروندان قرار داشته و دارد. به عبارت صریح تر اگر چنانچه حقیقتاً ایشان اراده شان را جزم کرده اند تا بالاخره تلاشی صورت دهند، مشفقانه می گوییم، بهتر است بجای تلاشهای بی فرجام ازجمله همین مسئله تغییرات تقسیمات کشوری، بر حل پاره ای مسائل و مشکلات ساختاری شهرستان متمرکز شوند که حل هر یک از آنها، برگ زرینی بر دفتر عملکرد این عزیز خواهد بود.

در ذیل به برخی از این حوزه ها اشاره می کنم:

- ایشان معتقدندکه برخی افراد به قول خودشان یک لا قبا و معلوم الحال مانع توسعه و پیشرفت کازرون شده اند، وبه عبارتی در راه پیشرفت شهرستان سنگ اندازی می کنند و حتماً قابل هدایت نیز نیستند و احیاناً امکان عبور از آنها هم به روشهای متعارف وجود ندارد. لذا باید فی الفور حکم صادر شود که باید شکسته شوند. اگر ایشان واقعاً به چنین مسئله ای رسیده اند، چرا اینها را به مردم معرفی نمی کنند. چرا باید شکسته شوند و آیا راه درست برخورد با چنین افرادی شکستن است.

- آیا اگر اهتمام جدی خود را بر اجرای اصول شایسته سالاری و ضابطه مندی در جریان عزل ونصب های مدیران در شهرستان و نیزبا پرهیز از دخالت تنگ نظری های سیاسی زمینه را برای بهره گیری از توانمندی های نیروهای کارآمد و متعهد و دارای بینش علمی و علاقمند به اعتلای کشور و شهرستان فراهم کرده و بکار می بستید دیگر نیازی به شکستن بود؟

- آیا اگر بخشی از تلاش های خود را در جهت ایجاد بستر های قانونی نظارت پذیری دستگاهای اجرایی در سطوح پایین و بویژه تسری حوزه نظارتی وکلای مردم به سطوح پایین جامعه که لاجرم ابزارهای قوی تری جهت برخورد قانونی با سرکشی های قدرت بدستان در اختیار داشتید دیگر نیازی به شکستن بود؟

- آیا اگر تلاش و اهتمام جدی خود را در جهت تقویت سازوکارهای مبارزه نظام مند ، قانونی و به ویژه بی اغماض با انواع ناهنجاریها ، نا امنی ها ، مظاهر فساد و تبعیض وصد البته با زمینه های پدیدآورنده آن و به ویژه خنثی سازی وریشه کن سازی پیوند نا میمون و نامشروع کانون های قدرت _ ثروت و ثروت _ قدرت به منظور تطهیر ساحت نظام مقدس جمهوری اسلامی و اعتماد سازی عمومی متمرکز می کردید، دیگر نیازی به شکستن می بود؟

در پایان به این برادر و دوست عزیزمان توصیه می کنیم به منظور ایجاد و تسهیل بستر خدمت گزاری خود و همه نیروهای دلسوز و توانمند شهرستان که در این وانفسای ارزانی آبرو و قحطی انگیزه، همچنان پر توان و با انگیزه در عرصه خدمت گزاری حضور دارند، با سعه صدر و بر اساس اصل مـديريتـي "همواره راه بهتري براي انجام دادن كارها وجـود دارد" در کنار سایر عناصر مدیریتی شهرستان "خرد در بينش، مدارا در روش و كرامت در منش" را سرلوحه کارها و موضع گیری های خود قرار دهد و اوقات و فرصت گرانبهای وکالت مردم را صرف امور مهم نمایند که در این صورت دعای خیر ما و عموم شهروندان نیز بدرقه راهشان خواهد بود.

زندگي صحنه يكتاي هنرمندي ماست

هر كسي نغمه خود خواند و از صحنه رود

صحنه پيوسته بجاست

خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد

والعاقبه للمتقین