کدام رسانه‌ها به لاریجانی تعلق دارد؟

حسين انتظامي

کد خبر: ۳۵۹۸

تاریخ: ۰۹ دی ۱۳۸۸ - ۰۰:۱۹

گفته می شود روزنامه خبر ، سایت خبرآنلاین و یکی دو سایت دیگر متعلق به دکتر لاریجانی است .

قرینه‌ای که در این گمانه زنی ها مبنا قرار می گیرد عمدتا معطوف به حضور بنده است و با این استدلال که فلانی در سالیان گذشته و در صدا و سیما ، شورای عالی امنیت ملی و مجلس شورای اسلامی در زمره همکاران رسانه ای آقای دکتر لاریجانی بوده است چنین نتیجه می گیرند که پس هر فعالیت رسانه ای مربوط به فلانی لاجرم مرتبط با دکتر لاریجانی است .

بنده اگرچه در روزنامه خبر و سایت خبرآنلاین سمت اجرایی و محتوایی ندارم ولی به واسطه مسئولیت شورای سیاستگذاری این مجموعه در جریان فرایندهای اصلی آن هستم . از طرف دیگر به دلیل سابقه همکاری  با دکتر لاریجانی ، منطقا" باید از مالکیت ، تعامل یا پوشش های رسانه ای مرتبط ، در صورت وجود ، مطلع باشم و لذا می توانم از دو منظر ، صحت و سقم چنین انتسابی را تائید یا تکذیب کنم .

تعلق خبر و سایت هایی نظیر آینده به دکتر لاریجانی حداقل به دلایل زیر صحت ندارد :
1) اگر تعلق به معنای مالکیت یا پشتیبانی مالی است ، تحقیق درباره آن سخت نیست - که جواب آن منفی است - و اگر به معنای « تعلق خاطر» است نه تنها رسانه های پیش گفته بلکه تعداد قابل توجهی از رسانه ها به این ویژگی آراسته اند زیرا آقای لاریجانی را چهره ای باسواد ، فرهنگی ،‌ موثر ، ریشه دار، پرسابقه، ذی نفوذ ، تصمیم ساز ،‌ معتدل و عاقل می دانند ؛ صفاتی که بعضی از آنها اولا در این زمانه به کیمیا تبدیل شده است و ثانیا کمتر کسی پیدا می شود که همه آنها را یکجا داشته باشد . (خواهش می کنم این صفات را یکبار دیگر و با تامل مرور فرمائید )

به طور خاص ،‌ در میان رسانه های اصولگرا نیز ارزشی بودن واصولگرایی لاریجانی به صفات پیش گفته اضافه می شود و او از این زوایه نیز مقبولیت می یابد . زیرا ویژگی هایی چون سواد ،‌ریشه ، عقل و اعتدال نه تنها با اصولگرایی مغایرت ندارد بلکه همسو ، ‌تائیدکننده و قوام بخش اصولگرایی است . پس رمز گشایی از چنین تعلقی چندان سخت نیست .

2) دکتر لاریجانی به دلیل سابقه اجرایی خود در وزارت ارشاد و صدا و سیما طبیعی است که به لحاظ سنخیت فرهنگی و رسانه ای این مسئولیت ها ، با اهالی رسانه پیوندی وثیق و عمیق داشته باشد . مدیران رسانه ها از جلسات ادواری خود با آقای لاریجانی در مسئولیت های قبلی او یعنی صدا و سیما و شورای عالی امنیت ملی خاطرات خوبی دارند وخبرنگاران نیز ارزیابی مثبتی از نحوه تعامل آقای لاریجانی در کنفرانس های خبری یا گفتگوهای اختصاصی دارند و بدیهی است این نگاه ها در گرایش مثبت رسانه ها نیز موثر باشد .

3) شئون ارادت ، حمایت و حتی همکاری یک فرد یا رسانه با شأن مالکیت یا حمایت مالی تفاوت دارد . به طور مثال بنده در دوره های مختلف کاری خود ، همزمان چند ربط رسانه ای داشته ام . در روزنامه جام جم علاوه بر مدیریت روزنامه ، نماینده نشریات کشور در هیات نظارت بر مطبوعات نیز بوده ام . در موسسه همشهری نیز علاوه بر مدیریت موسسه و روزنامه ،‌ سخنگویی شورای عالی امنیت ملی را به عهده داشته ام و در دو شورای مطبوعاتی (هیات نظارت و هیات منصفه) عضو بوده ام که جمعا" چهار شأن وخاستگاه متفاوت اند . تازه اگر به اینها مدیرمسئولی نشریه فارغ التحصیلان - که یک نشریه صنفی است - نیز اضافه شود عملا پنج شأن مستقل از یکدیگر محسوب می شوند . علاوه بر این ، از آنجا که من بر خلاف سیاسیون ، به صورت تمام وقت به رسانه اشتغال دارم بویژه در 4-3 سال اخیر پروژه هایی به زعم خودم زیر بنایی را دنبال کرده ام . ترویج مفهوم مدیریت رسانه ، کلینیک مطبوعاتی و تلاش برای توسعه شرکت های تخصصی پائین دستی مطبوعات از این دسته اند . همه فعالیت های یک نفر را منطقا نمی توان به یک نقطه ارجاع داد و بدون تفکیک شئون ،‌ حکم واحد صادر کرد و به صرف انتساب امثال بنده به آقای لاریجانی ، همه فعالیت های رسانه ای را به ایشان منتسب دانست .

4) در زمانه ای که هر شخصیت سیاسی با تاسیس یکی دو یا چند رسانه به دنبال تشریح دیدگاه ها یا بازاریابی شهرت و یا سهم خواهی از مناسبات سیاسی و یا اهرم فشار است و نام آن را «پیوست رسانه ای » می گذارد و در روزگاری که به دلیل شفاف نبودن مناسبات ثروت و قدرت ، به رغم شعارهای انحرافی که داده می شود ،‌ معلوم نیست بودجه های تبلیغاتی از کجا تامین می شود ودر دوره ای که نفس رسانه ، یک قدرت به حساب می آید آقای لاریجانی از معدود سیاستمدارانی است که به این وادی نیفتاده است . او اگرچه بیش از همه مدعیان ، رسانه را فهم کرده است اما اولویتی برای رسانه شخصی قائل نیست .

هدف از این نوشته ، تمجید از آقای دکتر لاریجانی نیست ، چرا که اولا ایشان بی نیاز از تمجیدات امثال بنده است و ثانیا چنین تعاریفی ، پیش و بیش از آن که برای او ارزش افزوده داشته باشد مایه استعلا و کسب وجهه و اعتبارگوینده است . احتمالا" حسودان یا رقیبان گمان می کنند با ایجاد فشار یا اشتباهات احتمالی این رسانه ها را به لاریجانی ارجاع دادن می توانند پایگاه سیاسی و رسانه ای وی را متزلزل سازند ، که امری است جدا . در مطلب جداگانه ای وضعیت ناهنجار فضای سایت های خبری را گوشزد کرده ام .

مطبوعات به دلیل تبعیت از قانون مشخص ، مالکیت روشنی دارند اما درباره مالکیت سایت ها « گفته می شود» رایج است . مسئول قانونی مطالب در مطبوعات نیز مشخص است و شما می دانید برای اعتراض به مطلب یا ارسال جوابیه چه شماره تلفنی را بگیرید اما عمده سایت ها می توانند به مثابه مهاجمانی در تاریکی ، افراد و جریان ها را نشانه روند، بدون آن که شناسایی شوند . ادبیات برخی سایت ها نیز شبیه شب نامه هاست و از این رو بسیاری از آنها مصداق «شب نامه الکترونیکی» را پیدا کرده اند . از طرف دیگر متاسفانه عمده سایت ها در یک رابطه دیالکتیکی بر خواص تاثیر دارند .

یعنی این برخی خواص اند که مالکیت یا هدایت سایت های مشخصی را به عهده دارند و به اصطلاح به آنها خوراک (خبری یا جریان سازی) می دهند و از سوی مقابل ، این سایت ها هستند که ذهنیت تصمیم گیران (خواص) را می سازند و اگر می بینیم فضای سیاسی کشور به آرامش نمی رسد یک دلیل آن عدم فهم این رابطه است . اگر این رابطه آسیب شناسی شود شاید بتوان این چرخه معیوب را اصلاح کرد .