شهيد پژوهي ، حلقه گمشده

کد خبر: ۳۵۳۷

تاریخ: ۰۱ دی ۱۳۸۸ - ۰۷:۱۱

و جاهدوا فی الله حق جهاده هو إجتباکم : در راه خدا چنانکه حق جهاد در راه اوست جهاد کنید که او شما را برای خودش برگزیده است.

معاونی از cia گفته بود : بعد از تفحص هایی که انجام دادیم ،دریافتیم بیشترین پویایی را مذهب شیعه دارد و پویایی آنها از دو چیز است :1. فرهنگ شهادت 2. اطاعت از علما.

و امروز اگر میلیاردها میلیارد برای نگهبانی از یاد و خاطره دفاع مقدس خرج گردد، نه تنها کم است بلکه از پیامدهای نابسامانی پیشگیری خواهد نمود که در روزگاری دیگر با صدها برابر آن هرگز نمی توان.

ترویج روحیه ایثار و شهادت در حقیقت مقابله با توطئه ها و دسیسه های استکبار و تهاجم فرهنگی است و با این تلاش خداگونه و با اشاعه فرهنگ ایثار و شهادت و نیز با گردآوری خاطرات و اسناد شفاهی و کتبی شهداء،ایثارگران می توان از ارزشهای دینی ،معنوی،اعتقادی و مرزهای عقیدتی و جغرافیایی دفاع کرد و برای جامعه الگوسازی بهینه ای را ارائه داد.

اگر همه جامعه یکسو،هدف والای ترویج ایثار را دنبال نمایند،می توان با رویکردی هماهنگ به نگهبانی از آن برخاست؛و از آنجا که شهید پرچم سرافرازی و شرف این ملت است و برگهای زرین آثارش،انتقال اندیشه های فرهنگ مقاومت و پایداری و رویارویی با تهاجمات ویرانگر دنیای غیر اسلام است.

به گفته رهبر فرزانه انقلاب : شهدای ما خط مقدّمند و پشت سر آنها خانواده هایشان هستند. اگر خانواده های شهداء مایل به همکاری با کنگره ها،یادواره ها و حتی بنیاد شهید نباشند،چگونه می توان بدون یاری آنها از آثار و اسنادشان به خوبی حمایت کرد؟

شهداء و دفاع مقدس بخشی از تاریخ گهربار ایران عزیز است.

آیا به راستی آنان ارزشمندتر از پادشاهان بی قید و نالایق این مرزو بوم نیستند که در تاریخ از بی کفایتی،خوشگذرانی و بعضاً از محاسن آنان یاد شود،اما از بزرگ مردیها،دلاوریها و خدارنگی شهداء نامی به میان نیاید؟جای افسوس نمی ماند اگر گذر زمان بر ردّپای خدایی و خالصانه آنان گردوغبار فراموشی بنشاند؟

آری! به راستی به نظر می رسد اگر صد سال هم بگذرد و قصه گذشت و فداکاری شهداء و ایثارگران برای نسلهای آتی توصیف شود،قطعاً بر آنان مؤثر خواهد بود.  آثار و اسناد به جای مانده از شهید،میراث گرانبهای دلاور مردانی است که از عمق دیانت بر زمین خاکی قدم نهادند،آنان که حقّانیّت جهاد در راه معبود را به تفسیر نشستند. به یقین نسلهایی که از پس ما خواهند آمد،از لابلای اسناد و مدارک شان به حقیقت و مظلومیّت رزمندگان پی خواهند برد.

جمع آوری آثارشان همان حفظ حافظه تاریخ دفاع مقدس است. نگهداری و مرمتش فریضه ای انسانی و اعتقادی است که گنجی عظیم را به آیندگان منتقل خواهد نمود؛ آن گونه که پیشوای ششم شیعیان امام جعفر صادق(ع) می فرماید :

اکتبوا فإنکم لا تحفظون إلا بإلکتاب : بنویسید زیرا چیزی را مگر با نوشتن از فراموشی حفظ نخواهید کرد.

اسفبار است که تاکنون آن چنان که باید و شایسته بود نتوانسته ایم زبان گویای این کبوتران کبریایی باشیم و چه تأسفبار است که ایثارگرانی که حافظان این وقایع بودند رخت شهادت بر تن کردند و ما را به خودمان واگذاشتند و گفته ها و شنیده ها و دیده ها شان را با خود به دیاری دیگر بردند و دردآوراست که سالانه چند صد نفر از پدران و مادران،آنان که به راستی اسناد والای شهداء هستند به رحمت ایزدی می شتابند و دستان خالی ما را خالی تر از پیش،رها می کنند و می کوچند.

و اینک ماییم که باید شهید، این حلقه مفقود فرهنگی را احیاء نموده و این لوح طلایی گمشده در روزمرگی هامان را بر دلها بیاویزیم و مبلّغش گردیم.

نویسنده: سيده فرزانه پناهي