انتقال کارگاه پتروشیمی کازرون به پنج کیلومتری دریاچه پریشان

کارگاه مجتمع پتروشیمی کازرون که برای مدتی در حاشیه و ساحل دریاچه پریشان بساط گسترده بود به دلیل ارائه نشدن مجوز زیست محیطی از سوی سازمان محیط زیست و با مخالفت شدید فعالان محیط زیست، کارگاه ساخت و ساز مجتمع پتروشیمی کازرون جمع آوری و به مکانی در پنج کیلومتری دریاچه منتقل شده است.

کد خبر: ۲۹۱۶

تاریخ: ۲۴ شهريور ۱۳۸۸ - ۰۶:۰۳

تجهیزات کارگاه مجتمع پتروشیمی در حاشیه دریاچه پریشان که پیش از این به دلیل تایید نشدن ارزیابی زیست محیطی منتفی شده بوده به پنج کیلومتری این دریاچه منتقل شده است.

به گزارش خبرنگار مهر، کارگاه مجتمع پتروشیمی کازرون که برای مدتی در حاشیه و ساحل دریاچه پریشان بساط گسترده بود به دلیل ارائه نشدن مجوز زیست محیطی از سوی سازمان محیط زیست و با مخالفت شدید فعالان محیط زیست، کارگاه ساخت و ساز مجتمع پتروشیمی کازرون جمع آوری و به مکانی در پنج کیلومتری دریاچه منتقل شده است.

به نظر می رسد آلودگیهای ناشی از احداث و همینطور تولید محصولات زیانبار برای محیط زیست منطقه پریشان دلیل عدم صدور مجوز زیست محیطی برای احداث پتروشیمی در کنار تالاب بیجان پریشان بوده است.

با این حال دکتر حسن اصیلیان معاون محیط زیست انسانی سازمان محیط زیست از ارائه نشدن درخواست مجوز دوم از سوی پتروشیمی کازرون خبر داد و گفت: هنوز درخواستی به دستمان نرسیده است ولی در صورت ارائه درخواست باز هم باید ارزیابی دقیق انجام شود و با توجه به حساسیت منطقه پریشان نمی توان به سادگی در مورد ارائه مجوز نظر داد.

پیش بینی می شود در صورت تامین اعتبار و تایید مجوز، این مجتمع پتروشیمی که ظرفیتی برابر با 300 هزارتن خواهد داشت در سال 1390 به بهره برداری برسد و محصولات آن نیز ۴۰۰ هزار تن منواتیلن گلایکول، 40 هزار تن دی اتیلن گلایکول و 8/2 هزار تن تری اتیلن گلایکول در سال خواهد بود که کاربرد این محصولات به عنوان حلال و مواد اولیه در صنایع شیمیایی است.

میزان آب مصرفی برای یک مجتمع پتروشیمی 300 هزار تنی در شرایط عادی روزانه بیش از 10 هزار مترمکعب خواهد بود که این میزان با مصرف آب روزانه یک شهر 60 هزار نفری برابری می‌کند.

همچنین فعالان و متخصصان محیط زیست نسبت به استفاده پتروشیمی مورد نظر از آب دریاچه پریشان هشدار داده اند با این حال این روزها دریاچه در وضعیت خشکسالی شدید بسر می برد و تمامی موجودات زنده و حیات وحش و نیزارهای این تالاب قربانی بی آبی و آتش سوزی و بی تدبیری شده اند.