يك آزاده‌ هشت سال دفاع مقدس:

تقوي و ولايتمداري عامل استقامت ما بود

تقوي، ولايتمداري و عشق به وطن آزادگان موجب شد تا مشكلات را تحمل كنند و به‌ هيچ ‌وجه اعتقادات خود را زير پا نگذاشتند.در سال 67 در عمليات مرصاد كه در گيلانغرب (نفت شهر) انجام شد در محاصره دشمن قرار گرفتيم و با توجه با اينكه ديگر مهماتي نداشتيم مجبور به تسليم شديم.

کد خبر: ۲۸۳۰

تاریخ: ۲۹ مرداد ۱۳۸۸ - ۰۷:۵۱

خبرگزاري فارس: يكي از آزادگان هشت سال دفاع مقدس گفت:‌‌ تقوي، ولايتمداري و عشق به وطن آزادگان موجب شد تا مشكلات را تحمل كنند و به‌ هيچ ‌وجه اعتقادات خود را زير پا نگذاشتند.

عباس مشكين امروز در گفتگو با خبرنگار فارس در كازرون با اشاره به چگونگي اسارت خود اظهار داشت: در سال 67 در عمليات مرصاد كه در گيلانغرب (نفت شهر) انجام شد در محاصره دشمن قرار گرفتيم و با توجه با اينكه ديگر مهماتي نداشتيم مجبور به تسليم شديم.

وي افزود: در اين عمليات درحالي كه با چند نفر از هم‌رزمان خود در حال عقب‌نشيني بوديم در نيزارها توسط دشمن محاصره و به رگبار گلوله بسته شديم كه برخي از نيروها اسير و چند نفر ديگر به شهادت رسيدند.

مشكين ادامه داد: بعد از اسارت دشمنان ما را به خاك عراق بردند.

وي با اشاره به شرايط دوران اسارت تصريح كرد: وقتي كه به اردوگاه رسيدم، نيروهاي عراقي از تونل ما را عبور دادند و با كابل و لوله با كمال بي‌رحمي و خشونت ما را شكنجه دادند.

وي افزود: بعدازظهر ساعت پنج كه وارد آسايشگاه مي‌شديم ديگر تا صبح فردا حق خروج را نداشتيم و اين درحالي بود كه آن مكان فاقد حتي يك سرويس بهداشتي بود كه اين يكي از بدترين شكنجه‌‌هاي آنان به‌شمار مي‌رفت.

مشكين تقوي را موجب مقاومت آنها در برابر اين مشكلات دانست و خاطرنشان كرد: ‌تقوي، ولايت‌مداري و عشق به وطن آزادگان موجب شد تا مشكلات را تحمل كنند و به‌هيچ ‌وجه اعتقادات خود را زير پا نگذاشتند.

وي با اشاره به احساس خود در زمان بازگشت به ميهن اسلامي اذعان كرد: در زمان آزاد شدن از دست نيروهاي عراقي و بازگشت به ميهن خود حس عجيبي داشتم و به‌خاطر اشتياق ديدن كشور قلبم به ‌تندي مي‌زد.

مشكين نحوه برخورد مردم با آزادگان را خوب توصيف و تصريح كرد: مردم همواره توجه ويژه‌اي به ما دارند حتي بسياري از آنها علاقه‌مند هستند خاطرات دوران اسارت ما را بشنوند و ما نيز نمي‌دانيم چگونه محبت‌هاي آنها را جبران كنيم.

وي گفت: با توجه به اينكه ما بر حسب وظيفه، تكليف شرعي، بدون هيچ چشم‌داشتي و براي رضاي خدا پا به ميدان جنگ گذاشتيم اما با اين وجود مسئولان نيز در حد توان خود كمك‌هاي زيادي به ما كرده‌اند.