اسلام و زندگي

کد خبر: ۲۶۶۱

تاریخ: ۱۲ تير ۱۳۸۸ - ۱۶:۳۵

عده اي  كه شناخت عميقي به ابعاد گوناگون اسلام ندارند، همين كه آيات مربوط به عالم غيب و آخرت را مشاهده مي كنند، چنين نتيجه گيري مي نمايند كه رسالت شريعت اسلامي توجه دادن انسان ها به عالم باطن و حيات اُخروي است و كاري به امور زندگي ندارد و كساني كه مي خواهند در مسير آيين خدا قرار گيرند، نبايد توجهي به مسائل زندگي داشته باشند. از ديدگاه چنين افرادي مؤمن ترين اشخاص بي توجه ترين آنها به امور زندگي است؛ در حالي كه مي دانيم چنين برداشتي از دين كه زمينه ي گريز افراد از شريعت الهي را فراهم مي آورد، برخلاف آيات و روايات و  سيرهي پيشوايان مذهبي است. اسلام آخرت بدون زندگي و يا زندگي بدون آخرت را     نميپذيرد؛ همانگونه كه روح بدون جسم و يا جسم بدون روح را  قبول ندارد. اسلام هم دين اعتدال است و هم دين جامع و همه جانبه نگر و شديدا ما را از يك بُعدي بودن بر حذر داشته است. در اسلام دستوراتي وارد شده كه گواه خوبي است بر توجه اين آيين آسماني به زندگي. از جمله:

بهداشت جسم

در تعليمات اسلامي، ما را مكلف كرده اند كه بهداشت جسم را به دقت رعايت كنيم و از كاري كه موجب ضرر به بدن است، خودداري نماييم. دستورات زيادي در اين رابطه در كتب احاديث از امامان اهل بيت(ع) وارد شده؛ از جمله به ما توصيه كرده اند كه:

01از حوله، شانه و مسواك ديگران استفاده نكنيد.

02ما بين غذا زياد آب ننوشيد.

03دندان هاي خود را مسواك كنيد كه اين كار دهان را خوشبو و حافظه را افزون مي نمايد.

04در ظرف شكسته و ترك خورده چيزي نخوريد.

5. از پرخوري دوري نماييد كه جسم را بيمار و قلب را مريض مي كند.

06 در خوردن غذا عجله نكنيد.

7. فقط وقتي اشتها داريد غذا ميل كنيد و هرگز با شكم سير غذا نخوريد و...

نظافت و آراستگي

نمونه ي ديگر از توجه اسلام به زندگي، اهميت دادن به نظافت و  آراستگي است. پيامبر اسلام(ص) كه بهترين الگو براي مسلمانان  است، به اين اصل توجه خاصي داشته و  هميشه به آن عمل مي نموده است. دستورهاي زيادي در اسلام، درباره ي استعمال بوي خوش، شانه كردن، رنگ كردن مو، استفاده از انگشتر كه مصاديقي از نظافت و آراستگي است، وارد شده است. امام صادق(ع)  ميفرمايد: «رسول خدا براي بوي خوش، بيش از غذا پول خرج مي كرد.»1 و پيامبر(ص) هميشه موهاي خود را شانه مي كرد و مي فرمود: «خداوند دوست دارد وقتي بنده اش به ديدار دوستان مي رود خود را بيارايد.»2

كار و كسب حلال

از آن جا كه اسلام دين زندگي است، داشتن كار و كسب حلال را از عوامل زندگي سعادتمندانه مي داند. اسلام براي كار كردن قداست خاصي قائل شده است؛ تا آن جا كه در اين دين مقدس، تلاش براي كسب روزي حلال و اداره ي خانواده، پاداش جهاد در راه خدا را دارد. اسلام عنايت دارد كه مسلمانان اهل كار و تلاش باشند تا هم زندگي شرافتمندانه و خوبي داشته باشند و هم طفيل زندگي ديگران نباشند.

مجالس شادي

از آن جا كه اسلام به تمام خواسته هاي طبيعي بشر توجه دارد، به ما دستور داده است كه در مجالس شادي مانند مراسم ازدواج و عروسي، مراسم جشن تولد، مراسم برگشت از مكه ي معظمه و مراسم ميلاد پيامبر و امامان شركت كنيم و سعي كنيم اين محافل، خالي از گناه و زشتي ها باشد. آن چه باعث شده افراد مؤمن و ديندار به اين گونه مراسم ها بي رغبت گردند، رعايت نكردن شئون اسلامي در آن هاست، اما اگر اين مجالس به طرز اسلامي و سالم برگزار شود، شركت در آن كاري پسنديده و ممدوح   ميباشد.

توجه به غرايز مادي

اسلام ضمن توجه به غرايز معنوي و بُعد ملكوتي آدمي، به غرايز مادي انسان نيز عنايت خاصي كرده است و اين يكي از دلايل توجه اين آيين الهي به زندگي است. خداوند غريزهي جنسي، غريزهي محبت به فرزند، محبت به همسر، علاقه به زندگي راحت و آرام، علاقه به امور دنيوي مانند ثروت و رفاه در حد طبيعي و بسياري از غرايز ديگر را به طور تكويني در وجود انسان قرار داده است. لازمهي سلامت روان اين است كه اين غرايز، به طور طبيعي اشباع شوند و اسلام هم كه دين زندگي است به اين غرايز توجه كرده است و از بين بردن آن را شديدا محكوم نموده و كساني كه به نام دين و مذهب اين غرايز را سركوب مي كنند، مورد سرزنش قرار داده است

ــــــــــــــــــــــــــ

1- مكارم الاخلاق، ج 1، ص 66

2- همان، ج 1، ص 67

نویسنده: همت سهراب پور