آرامش در پرتو ايمان

کد خبر: ۲۵۵۶

تاریخ: ۱۳ خرداد ۱۳۸۸ - ۱۱:۳۴

آرزوي دستيابي به آرامش رواني از خواستههاي فطري و طبيعي هر انسان است. همهي انسانها مايلند از درياي خطرناك اضطراب و ناآرامي به ساحل آرامش راهيابند؛ اما بايد توجه داشت تنها درختي كه ميتواند ميوهي آرامشخاطر به بشر عرضه كند، شجرهي طيّبهي ايمان مذهبي است.

بدون ترديد، مهمترين عامل آرامش رواني براي آدمي، مذهب و ايمان به خداست. زيرا ناآرامي يا براي از دست دادن امور دنيوي است كه ايمان مذهبي به ما ميفهماند كه همه چيز دست خداست و آن چه كه خداوند پيش ميآورد به مصلحت انسان است؛ و يا اين كه ناآرامي به سبب ترس از مرگ و فنا و از دست دادن آينده است كه در اين مورد نيز، ايمان مذهبي مرگ را نيستي و فنا نميداند؛ بلكه آن را آغاز حياتي ديگر كه سراسر سرور و بهجت است ميشمارد؛ و يا ناآرامي ناشي از شكست ظاهري است كه در بينش مذهبي شكست معنا ندارد. زيرا مهم انجام وظيفهي الهي است، نه توجه به نتيجهي ظاهري و فوري كار؛ يا اينكه ناراحتي و اضطراب به علت شكنجهي وجدان اخلاقي است كه با ارتكاب جرايم بزرگ صورت ميگيرد كه ايمان مذهبي مانع از سقوط در پرتگاه جرايم و گناهان است. پس منشأ ناآرامي، اموري است كه از فقدان ايمان مذهبي حاصل ميشود. ازاين رو با وجود ايمان مذهبي، انسان به آرامش واقعي ميرسد.

قرآن اين حقيقت را چنين بيان ميكند:

»اَلا بِذِكْرِ ا... تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ؛ آگاه باشيد كه تنها با ياد خدا، دلها آرام ميگيرد.«

الكسيسكارل ميگويد:

»  فقط مذهب راهحل كاملي براي مسألهي بشري پيشنهادكرده و در طي قرون متوالي، كنجكاوي اضطرابآلودي را كه مردم نسبت به سرنوشت خود داشتهاند، تسكين داده است. الهام مذهبي و توجه به خداوند موجب يقين و آرامش  ميشود.«

ايمان مذهبي به زندگي انسان نور و هدف ميدهد و او را از ظلمت و پوچي ميرهاند.

انسانهايي كه فاقد ايمان مذهبي هستند، زندگي را يك خيال و بازيچه ميدانند. نه مبدأ آن را ميشناسند و نه براي آن هدف و انتها قائلند. زحمات خود را برباد رفته ميدانند، كور و بيهدف حركت ميكنند، مانند رهروي ميمانند كه نميداند ازكجا حركتكرده و به كجا ميخواهد برود. در نتيجه دچار ناآرامي و اضطراب ميشود؛ اما شخصي كه داراي ايمان مذهبي است، زندگي را هدفدار ميبيند و هدف را هم تقرب به وجود مطلق و مبدأ همهي كمالات ميداند. او زندگي موقت دنيا را مقدمهي حيات جاويد و هميشگي ميشمارد و به كارهاي خويش و نتيجهي آن اميدوار است. زيرا همه را در آينده خواهد ديد و به پاداش بينهايت آن خواهد رسيد؛ اين استكه هدفدار كردن زندگي و در نتيجه آرامش رواني يكي ديگر از آثار ايمان مذهبي در زندگي ميباشد.

از آنچه گذشت روشن ميشود كه ايمان مذهبي نه تنها يك سرمايه، بلكه مهمترين سرمايه براي انسان است. زيرا نقش اساسي در سعادت و آرامش رواني او دارد و هيچچيز هم نميتواند جايگزين آن شود.

از اينرو بر نسل جوان لازم است روزبهروز بر تقويت ايمان مذهبي و بينش مكتبي خويش بيافزايد تا بتواند با سرمايهي ايمان هم مراحل كمالات را طيكنند و هم به جامعهي خويش خدمت نمايند.

———–——————-———

1- سوره ي رعد آيه ي 28

2- راه و رسم زندگي، ص 126

نویسنده: همت سهراب پور