من نفر اول هستم، پس می مانم

یکی از پدیده هایی که در دوره کنونی انتخابات نیز همچون تمامی ادوار گذشته با آن مواجهیم، حس خود-اصلح-پنداری و این توهم است که «من بیشترین رای را خواهم داشت»؛ پس کماکان در رقابت انتخابات حضور خواهم داشت...

کد خبر: ۱۸۳۳۷

تاریخ: ۳۰ بهمن ۱۳۹۸ - ۱۹:۵۶

جالب اینجاست که هیچ‌یک از این کاندیدها، حتی به رتبه دوم نیز راضی نبوده و خود را فقط و فقط شایسته رتبه اول می‌دانند!!! اما بنظر می‌رسد این توهم، جدای از توانایی اندک این افراد در تحلیل صحنه انتخابات، از بی‌تدبیری نخبگان نیز نشأت می‌گیرد!

هنگامی که نخبگان و حتی عوام، به هر کاندیدی که به آنها مراجعه می‌کند، روی خوش نشان داده و اعلام می‌کنند به وی رای خواهند داد، در واقع توهم خود-اصلح-پنداری و حائز-بیشترین-رای-بودن را به کاندید موردنظر القا می‌کنند و این رویکرد به تشدید مسئله مذکور می‌انجامد...

در این میان، پیشنهادات زیر شاید بتواند به بهبود این روند کمک کند:

۱- تأثیر خودمان را جدی بگیریم:

درصورتیکه هنوز گزینه خود را انتخاب نکرده ایم، به هیچ‌یک از کاندیدها قول رأی ندهیم! باور کنید عزیزان کاندیدا با توجه به تعداد افرادی که اطراف آنها جمع می‌شوند، و تعداد افرادی که به آنها قول رأی می‌دهند، تصمیم به ماندن یا انصراف از ادامه رقابت می‌دهند...

۲- تأثیر خودمان را جدی بگیریم:

بهتر است نخبگان و حتی عوام بصورت کاملا واضح و بدون تعارف، نظر حقیقی خود درمورد هر کاندید را به وی گوشزد کرده و درصورتیکه که معتقد به کناره گیری وی هستند، به نوبه خود از وی درخواست کنند که بصورت داوطلبانه از انتخابات کناره گیری کند.

۳- تأثیر خودمان را جدی بگیریم:

درصورتیکه پس از بررسی گزینه ها، بهترین فرد برای نمایندگی را پیدا کردیم، بصورت فعال برای وی تلاش کنیم و از وضعیت بی‌طرفی خارج شویم! باور کنید خنثی بودن بهترین روش برای اصلاح امور نیست!

۴-تأثیر خودمان را جدی بگیریم:

درصورتیکه یکی از کاندیداها (بخصوص گزینه های اصلی) از ادامه رقابت انصراف داد، وی را تشویق کنیم و این اقدام وی را بخاطر بسپاریم و به این موضوع توجه داشته باشیم که این انصراف، ناشی از بزرگ منش بودن و ایثارگری فرد موردنظر است.

خلاصه اینکه:

تأثیر خودمان را جدی بگیریم

نویسنده: محمدمهدی بشارتی