گسترش موج نااميدي درميان شهروندان اسرائيل

کد خبر: ۱۷۴۵

تاریخ: ۰۲ بهمن ۱۳۸۷ - ۲۳:۱۰

بسياري از شهروندان اسرائيل همانند سال 1967 اندكي قبل از انكه اسرائيل وارد جنگ شش روزه شود، احساس مي كنند كه تمام جهانيان رو در روي آنها قرار گرفته اند.

به گزارش الف، "بني موريس" استاد تاريخ در امور خاورميانه از دانشگاه بن گوريون، در گزارشي با اشاره به چشم انداز مبهم رژيم صهيونيستي، نوشت: اسرائيل برخلاف گذشته اگرچه هم اكنون صاحب تسليحات هسته اي است، اما با اين وجود شمار بيشتري از شهروندان آن با هراس و نگراني به آينده مي نگرند.

بني موريس نويسنده كتابي درخصوص جنگ نخست اعراب و اسرائيل، در اين گزارش، وقوع اين چشم انداز تيره را ناشي از وجود دو مشكل اساسي و چهار دليل مشخص خواند.

اين تحليلگر اسرائيلي درباره مشكلات اساسي رژيم صهيونيستي، نوشته است: در وحله نخست به رغم اميدواري اسرائيليها و توافقات صلح امضا شده با مصر و اردن در سال 1979و 1994، جهان عرب و بطور گسترده جهان اسلام هرگز اسرائيل را به مشروعيت نشناخته است و همچنان با موجوديت آن به مخالفت مي پردازد.

موريس مي افزايد: در وحله دوم حمايت افكار عمومي غرب از اسرائيل هربار رو به كاهش است بطوريكه غربيها به برخوردهايي كه اسرائيل با همسايگان فلسطيني خود دارند، با ترديد مي نگرند و از طرف ديگر خاطره هولوكاست نيز هربار كم اهميت تر مي شود.

اين نويسنده يهودي در ادامه اين گزارش درباره عوامل ديگر اين هراس نوشت: اسرائيل با مجموعه اي از تهديدهاي وخيم روبرو است بطوريكه از طرف شرق ايران با جديت طرحهاي هسته اي خود را پيش مي برد؛ اين امر به همراه اظهارات شديدا ضدصهيونيستي رئيس جمهور ايران براي نابودي اسرائيل، رهبران سياسي و نظامي اسرائيل را به هراس انداخته است.

موريس از جمله ديگر دلايل نگراني شهروندان اسرائيلي را فعاليت حزب الله لبنان از طرف شمال دانسته و مي نويسد: حزب الله نيز كه براي نابودي اسرائيل قسم خورده است، پس از جنگ سال 2006 موفق شده است كه دوباره خود را مسلح و احيا كند.

وي به اظهار نظر سرويسهاي اطلاعاتي اسرائيل اشاره مي كند و مي نويسد: هم اكنون حزب الله داراي زرادخانه اي بالع بر 30 تا 40 هزار موشك ساخت روسيه است كه شمار آنها دو برابر سال 2006 است.

به نوشته اين گزارش، برخي از اين موشكها قادرند تل اويو و پايگاه ديمونا را كه تاسيسات هسته اي اسرائيل را درخود جاي داده است هدف قرار دهند و بدون ترديد درصورت آغاز جنگ ميان اسرائيل و ايران حزب الله از پيوستن به اين جنگ در حمايت از ايران درنگ نخواهد كرد.

موريس، در ادامه به تهديدي كه اسرائيل از طرف جنوب از سوي جنبش حماس با آن مواجه است اشاره كرده و مي نويسد: حماس به نوبه خود داراي زراخانه گسترده اي از موشكهاي قسام و غيره است كه اين امر وحشتي دائمي را در ميان شهروندان اسرائيل بر مي انگيزد.

به اعتقاد موريس، تهديد بي درنگ ديگري كه موجوديت اسرائيل را با خطر مواجه ساخته است، تهديد از داخل است. وي در اينباره مي نويسد: در دو دهه گذشته اعراب اسرائيل گرايشهاي جديدي پيدا كرده اند، بطوريكه بسياري از آنها آشكارا هويت فلسطيني را براي خود برگزيده اند؛ بسياري از سخنگويان آنها اعلام كرده اند كه وفاداري شان بيش از آنكه به اسرائيل باشد به مردم فلسطين تعلق دارد.

اين تحليلگر برجسته اسرائيلي مي گويد: بسياري از رهبران اين جماعت اعراب اسرائيلي در سال 2006، بطور علني از حزب الله حمايت كردند و همچنان نيز بر خودمختاري سرزمين خود و انحلال كشور يهودي تاكيد مي كنند.

موريس خاطرنشان كرده است: پيروزي اعراب در اين زمينه اگرچه از نقطه نظر نظامي و در ميدان نبرد بدست نخواهد آمد، اما از نقطه نظر جمعيتي با توجه به زاد و ولد زياد اعراب، اين امكان وجود خواهد داشت كه به تدريج پايه هاي انحلال كشور يهودي تحقق يابد.

در اين گزارش همچنين به گسترش اختلافات داخلي و شكافهايي كه ميان اعراب اسرائيلي و يهوديان اسرائيلي وجود دارد، اشاره و ياداور شده است: سال 2000 در اوايل انتفاضه دوم، هزاران جوان عرب در حمايت از برادران فلسطيني خود در خيابانهاي اصلي اسرائيل دست به تظاهرات زدند، ماه دسامبر گذشته نيز اعتراضات مشابهي به وقوع پيوست بطوريكه بسياري از يهوديان را به دليل احتمال مواجهه با حوادث بمب گذاري بيشتر به هراس انداخت.

اين نويسنده اسرائيلي در بخش ديگري از اين گزارش نوشته است: اگرچه بين سالهاي 1948 و 1982 ارتش اسرائيل توانست به راحتي تهديدهاي اعراب را پاسخ دهد، اما در حال حاضر برنامه هسته اي ايران و گسترش فعاليتهاي سازمانهايي چون حزب الله و حماس، همچنين تشديد نارضايتهاي اعراب اسرائيل از داخل، چشم انداز كاملا متفاوتي را پيش روي اسرائيل قرار داده است و همين امر باعث شده است كه رهبران و شهروندان اسرائيل به هراس بيافتند و احساس كنند كه جهانيان رو در روي آنها قرار گرفته اند.

موريس در پايان اين گزارش تاكيد كرده است: مجموعه اين احساسات ناخوشايند و رعب و وحشت رهبران و شهروندان اسرائيل در نهايت باعث شد كه در پايان سال 2008 شاهد واكنشي جنون آميز از سوي اسرائيل باشيم.