قبح شکنی از مواد مخدر، چرا؟

کد خبر: ۱۷۱۸۳

تاریخ: ۰۵ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۲:۲۳

سال آخر مجلس پیش، بحثی در مجلس مطرح شد در مورد این که اعدام قاچاقچیان مواد مخدر فایده و اثری ندارد و تنها باعث خواهد شد تا چهره جمهوری اسلامی در جامعه بین الملل تخریب شود. پس بهتر است تا قانون را تغییر و اعدام را به حبس ابد تغییر دهیم.

زمانی که این بحث پیش آمد در مطلبی با عنوان "تلنگری بر مصوبه حبس قاتلان گمنام" ضمن بیان قانون مصوبه مجمع تشخیص مصلحت نظام بیان کردم: "در حالی که حکم اعدام در این قانون را می توان به شکل گفته شده بسیار حداقلی شمرد و مجازات های دیگر نیز، به خصوص مجازات های مالی در نظر گرفته برای زمان ما، بسیار اندک به حساب می آید، و از سوی دیگر همگان می دانیم که هر گرم موادمخدر، می تواند فردی را از جامعه جدا کرده و انگلی در جامعه مبدل نماید یا آن که به کلی از هستی ساقط نماید و فرد دست به هر کاری بزند، که در برخی از مواقع شاهد بوده ایم که فرد خود و یا اطرافیان خود را به قتل می رساند، و بر همگان این امر واضح است که قاچاق مواد مخدر خود نوعی فساد فی الارض است، این قوانین باعث شده است که روز به روز قاچاقچیان مواد مخدر جری تر شده و بیش از پیش به این فساد دست زنند. حال سئوال این جاست در حالی که مردم و مسئولین از این مماشت قانونی با قاچاقچان موادمخدر فریادشان به آسمان بلند شده است چرا باید حرف های مزخرف مشتی انسان مفسد که قصد دارند تا امنیت را در کشور از بین ببرند باعث گردد تا این مجازات اعدام به حبس ابد تغییر یابد؟"

و باز نوشتم که: " آیا با ساده گرفتن قضیه جلوی مفاسد گرفته می شود؟ و دوم آن که چرا به دنبال این نبوده اید که کارشناسانه قضیه را بررسی کنید تا متوجه شوید عیب کار از کجاست. اگر به قضیه نگاه کنیم باید گفت که اگر حکم اعدام نتوانسته است جلوی این فساد را بگیرد آیا حبس ابد می تواند جلوی آن را بگیرد؟ مسلماً خیر. اما در باب قسمت دوم هم باید عرض کنم که حتی اگر این آقایان بسیار سطحی به قضیه نگاه می کردند و یک کارشناسی ساده متوجه می شدند که اتفاقا سخت گیری در چنین مواردی نتیجه مثبت دارد. اما اگر این سخت گیری در قانون باشد اما در عمل آن را به اشکالی ساده بنگریم و با حالتی مسخره با آن برخورد کنیم تا لوث شود، مسلماً نتیجه معکوس خواهد داشت. وقتی قاچاقچی مواد مخدر می داند که افرادی در سیستم قضایی به گونه ای فاسد هستند که براحتی می تواند از زیر تیغ بیرون آید، و یا پس از دستگیری می تواند با انواع ترفندها از زیر تیغ و گاه حبس و جریمه نیز بجهد، مسلماً دیگر به این مسئله نگاهی تمسخرآمیز خواهد داشت..."

پس از این مطلب انتقاداتی شد که در مطلب دیگری تحت عنوان "جواب نقد تلنگری بر مصوبه حبس" به آن ها جواب دادم. در این مطلب به تفصیل و به صورت تقریباً دقیق به مواردی ایراد گرفته شده به نظرات بنده پاسخ دادم.

اما اکنون حرف دیگری است.

در هفته ای که گذشت به ناگاه روز شنبه تیتر اکثر روزنامه ها این بود که " مواد مخدر کوپنی می شود"

مسئله ای که علی رغم تیتر درشت و ریز رسانه های مختلف، اما پس از آن گم شد. براستی اگر مسئله سیاسی بود حتی مسئله مسخره و مزخرفی همچون ژنتیک که توسط آقازاده ای مطرح شد، باز هم به همین راحتی رسانه ها و شخصیت ها و مردم ... از آن عبور می کردند.

وقتی برنامه جهان آرا شبکه افق ساعت ها پول بیت المال را تلف می کند تا به اصطلاح کارشناس سیاسی بیاید و مسئله ژنیتک سیاسی را بر اساس موهومات ذهنی خودش تحلیل کند (توجه همه دوستان را به اظهار نظر حمیدرضا عارف و تحلیل ارائه شده توسط رسانه ها جلب می کنم. خود قضاوت کنید) اما هیچ کدام از رسانه ها نه از باب سیاسی و نه فرهنگی و اجتماعی به این مسئله مهم نمی پردازند.

یا این که وقتی این مجلس طی دو هفته اخیر بار دیگر مسئله تغییر اعدام قاچاقچیان مواد مخدر را بررسی می کند و مضحک ترین و بی پایه ترین دلایل را برای این موضوع بیان می کنند. به عنوان مثال نماینده ای بیان می کند که خب آقا جوان کار ندارد رفته است قاچاق کرده است. مجبور بوده است. آیا این جوان را باید اعدام کرد؟ ولی باز می بینیم نه تریبون نمازجمعه ای به این مزخرفات پاسخ می دهد و نه رسانه ای وارد میدان می شود و نه کسانی آتش به اختیار طوماری می نویسند که تجمعی کنند. آخر این فریاد را باید کجا زد که مجلس به جای درمان ریشه ای درد که همانا بررسی برنامه های قوی و مستدل و فوری و کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت برای اشتغال و اقتصاد است، یک ماه وقت خود را مصرف معلولی می کند که عینیت فساد، فقر، فحشا و ... و هزاران درد بی درمان دیگر در جامعه است، آن هم نه حل کردن آن، بلکه خواهان پاک کردن صورت مسئله به شکلی کاریکاتوری است.

چرا هیچ کدام از آنان که برای موضوعاتی سیاسی شده از باب سیاست بازی فوراً سینه چاک می کنند از هر جناحی، حالا در این مورد سکوت کرده اند؟

کجایند آنان که دم از خط امام و حزب الهی بودن و ولایت مدار بودن و بسیجی بودن و اصلاح طلب بودن و اصولگرا بودن و طرفدار آزادی و عدالت و ... می زنند؟

این در حالی است که یکی از فرماندهان نیروی انتظامی در همین هفته اخیر بیان می کند که برخی از نمایندگان با پول این قاچاقچیان راهی مجلس شده اند و به هر دلیلی پس از انتشار خبر، اعلام تکذبیه می کند که من چنین حرفی نزده ام. آقای فرمانده انتظامی حیف بود که مردانگیت را پای سیاست بازان ذبح کنی و آزادگی خود را به آنان بفروشی. هرچند لازم به گفتن هم نبود وقتی یکی از نامزدهای تایید صلاحیت شده برای نمایندگی مجلس با کیفی حاوی موادمخدر در فرودگاه شیراز دستگیر شد و سپس توسط شورای نگهبان رد صلاحیت گردید.

وقتی کسانی در مجلس به دور از هر گونه غیرت و همیتی به جای خدمت صادقانه و صالحانه به مردم ایران، به دنبال توجیه اعمال خلافی همچون قاچاق مواد مخدر هستند، البته نباید دیگر امیدی به اصلاح امور داشت.

به نمایندگانی که از شعور و سواد و تقوای لازم برای نمایندگی برخوردارند خواهش می کنیم تا بیش از  این نه وقت و نه سرمایه ملت را تلف نفرمایند و به جای وقت گذاشتن برای کوپنی کردن مواد مخدر یا اعدام نکردن مفسدین فی الارض، وقت مجلس محترم را صرف برنامه هایی فرمایید تا در زمان اندک کشور از بحران اشتغال خارج شود. نه آن که برای توجیه قاچاق و علی الخصوص قاچاق موادمخدر ضمن تلف کردن وقت و سرمایه ملت (البته به قول خودشان حق شان از سفره انقلاب است حال بقیه مردم که در انقلاب و دوران دفاع مقدس در خط مقدم بوده اند اگر بخواهند حق شان را طلب کنند چه خواهد شد بماند) همین مقدار تولید ملی هم که برای کشور و مردم باقی مانده است با خمار کردن کشور از پای در آوردند.

هرچند تمام نمایندگان را به خواندن صفحات حوادث نشریات و آمارهای قتل و جنایت و تجاوز دعوت می کنم تا اندکی به خود آیند که این همه ثمره همین مواد مخدر است که طبق آمار اکثر این قتل ها، جنایات و تجاوز به خاطر استفاده از موادمخدر و مسکرات است و کمتر اتفاق می افتد که کسی در حال عادی خودش دست به چنین حرکاتی بزند.

نویسنده: محمدمهدی اسدزاده