هدف از عزاداري

اسدالله ايماني

کد خبر: ۱۶۴۰

تاریخ: ۱۹ دی ۱۳۸۷ - ۲۳:۳۵

سخنرانی آیت الله ایمانی در مورد هدف از عزاداری امام حسین(ع) در روز عاشورا در بهشت امام صادق(ع) بوشهر:

خیلی مختصر چند نکته را خدمت عزاداران عزیز عرضه می دارم.

چرا عزاداری می کنیم و از عزاداری چه می خواهیم ؟

عزاداری ما در اولین مرحله برای اطاعت فرمان خدا و عبادت او و تقرب به ذات مقدس اوست .« وَ مَن قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَناً فَلَا يُسْرِف فِّى الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُوراً.» «وهر كس مظلوم كشته شود، قطعاً براى ولىّ او تسلّط (و اختيار ديه يا قصاص) قرار داده‏ايم، پس نبايد در كشتن (و قصاص) زياده‏روى كند، چرا كه آن (ستمديده به طور عادلانه) يارى و حمايت شده است.» (آیه 33 سوره مبارکه اسراء).

پس اولین قدم بندگی خود را نسبت به پروردگار عالم اعلام کردن که او در عرش صاحب عزای حسین است . حسین برای او حرکت کرد  و ما هم برای او اقدام کردیم .

هدف دوم ما از عزاداری بر امام حسین (ع) تکلیفمان بر تکریم ذی القربی است .

«قل ما اسئلکم علیه من اجر...» «بگو من در برابر ابلاغ رسالت هیچ گونه پاداشی جز مودت با اهل بيت از شما مطالبه نمی‏کنم» (آیه 57- سوره مبارکه  فرقان ) عزاداری شما صله رحم با پیامبر و اهل بیت پیامبر است.

هدف سوم ما پیوند امت است با امام.

صاحب عزای امروز امام زمان (عج) است. امام زمانی که می گوید سلام بر تو ای حسین. سلام به کسی که اگر آن روز حاضر بود جانش را فدای تو می کرد. اگر آن روز در کربلا بود فدایی تو می شد. او صاحب عزاست. «السلام علی شیب الخضیب» سخن اوست. «السلام علی راس المرفوعة» سخن اوست. صاحب عزا او می باشد و ما شیعه او هستیم. امت امام زمانیم. می خواهیم با امام زمان تجدید پیمان کنیم، تجدید عهد کنیم و عرض تسلیت به ساحت مقدس امام زمان داشته باشیم.

هدف چهارم که از این عزاداری هم دنبال می شود همراهی و در مسیر اباعبدالله الحسین(ع) حرکت کردن .

اعلام هم هدف بودن . همراه بودن ، هم مسیر بودن ، هم رویه بودن . ما اعلام می کنیم: «حسین بن علی! و نصرتي ‏لکم معده حتي يحيي الله تعالي دينه بکم» اگر هدف حسین را دوست نداشتیم برای او گریه نمی کردیم . اگر راه حسین را انتخاب نمی کردیم در عاشورا حضور پیدا نمی کردیم .

پنجمین نکته ای که دنبال می کنیم عشقمان، عاطفه مان ، شورمان تا به شعور برسیم .

اول باید شور ایجاد شود ، عواطف تحریک گردد و بعد عقل به کار بیفتد و تعقل کند و شعور فعال گردد. عزاداری ما شوری است که به دنبال آن شعور است. عاطفه ای است که به دنبال آن تعقل است. آغازی است که بدنبال آن حرکت است.

بنابراین هدف دیگر از عزاداری امام حسین(ع) عواطف تحریک می شود و عرض ادبی می نماییم با گریه ، با سینه زدن،  با زنجیر زدن، با روضه خواندن، با اطعام نمودن ، با تشنگان را سیراب کردن، با خود را با هیئت عزاداران در آوردن و در عزای او حضور پیدا کردن و این هم هدف دیگری که در عزاداری بر حسین بن علی(ع) دنبال می کنیم.