سخنان آیت الله ایمانی در مجلس بزرگداشت آیت الله پیشوا:

مشکل پیشوا این بود که بهتر و زودتر از دیگران می فهمید

یک مشکلی که مرحوم آیت الله پیشوا داشت این بود که بهتر و زودتر از دیگران می‌فهمید. این واقعاً برای ایشان دردسر شده بود. پیش از دیگران و زودتر از آنها می‌فهمید و راه می‌افتاد.

کد خبر: ۱۴۸۲۲

تاریخ: ۲۸ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۳:۱۸

قال الله تبارک و تعالی فی کتابه «إِنَّا أَنزَلْنَا التَّوْرَاةَ فِيهَا هُدًى وَ نُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُواْ لِلَّذِينَ هَادُواْ وَالرَّبَّانِيُّونَ وَالأَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُواْ مِن كِتَابِ اللّهِ وَ كَانُواْ عَلَيْهِ شُهَدَاء فَلاَ تَخْشَوُاْ النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلاَ تَشْتَرُواْ بِآيَاتِي ثَمَنًا قَلِيلاً وَ مَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ»

ایام فرخنده دهه فجر مبارک را خدمت خواهران و برادران مکرم تبریک و تهنیت عرض می کنم. عرض خیر مقدم خدمت میهمانان عزیز این برنامه، علمای بزرگ حوزه علمیه مشهد مقدس و چهره های ارزشمند نورانی که از شهرستان در این جلسه تشریف آوردند. خیر مقدم عرض می کنم به عموم خواهران و برادران عزیزی که در این جلسه شرف حضور دارند. تقدیر و تشکر خودم را عرضه می دارم و روز بزرگ 22 بهمن را خدمت عزیزان خودم، تبریک و تهنیت می گویم.

از اینکه مناسبت برگزاری شب 22 بهمن با تکریم و پاسداشت عالم بزرگوار، مرحوم آیت الله حاج سید احمد پیشوا رضوان الله تعالی علیه همراه گردیده، از دست اندرکاران با تمام وجود قدردانی و سپاسگزاری می کنم و از شما که دهمین سال بزرگداشت او را گرامی داشته اید تشکر فراوان دارم.

به فکر بودم که چه بحثی  مطرح شود که با این ایام تناسب داشته باشد و با اتفاقاتی که هفتم اسفند پیش رو داریم مناسبت داشته باشد و با تجلیل از این عالم فرزانه هم دارای تناسب. آیه 44 سوره مائده که قرائت گردید، انتخاب شد. در این آیه مبارکه خدای متعال یک اشاره اجمالی به اصل نظام ولایی دارد و به حرمت انبیا و پیامبران الهی و هم چنین جهت این که چرا ربانیون ادامه دهندگان راه پیامبران در حکومتشان هستند که توضیح کوتاهی پیرامون آیه می تواند همه مناسبت ها را پوشش دهد.

قبل از اینکه بحث را شروع کنم، لازم می دانم یادی از شهدای پیروزی انقلاب اسلامی در این شهرستان داشته باشم. نه یا ده شهیدی که قبل از پیروزی انقلاب اسلامی از برادران یا خواهران فرزندان شهر و فرزندان روستا، دانش آموزان و غیر دانش آموزان به شهادت رسیدند. عزیزانی که پیش قراولان کاروان نور، کاروان عظمت، کاروان عزت اسلامی ما بودند و به دنبال این کاروان نه نفره ما، کاروان هزار و یکصد شهید دفاع مقدس از این شهرستان داشتیم. از شهدای حرم یاد کنم که حضور فرزندان شما در دفاع از حریم اهل بیت در این شرایط نشان داد که شهرستان ولایتمدار به معنای واقعی کلمه است.

با توجه به تشییع جنازه هایی که در دوران دفاع مقدس شاهد بودم، آنچه از تشییع جنازه این شهیدان از صحنه تلویزیون مشاهده کردم آن را بی سابقه در این شهرستان دیدم. که باید تقدیر و تشکر داشت و بر شما مردم بصیر دارای بینش سیاسی آفرین گفت. غیر از این هم انتظاری از شما نبوده و نیست.

شهرستانی که قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، قبل از ورود اسلام به این خطه قبل از این که اسلام وارد این سرزمین شود مردم این مجموعه از مرزهای کشورشان در کنار آبهای مدیترانه دفاع می کردند. آنچه در تنگه شاپور ملاحظه می نمایید، از نقش امپراتور روم و خیل اسرای رومی که کنده کاری شده و مجسمه آن ها در دل کوه برای نسل های آینده به ودیعه گذاشته به عنوان دروازه شهر درآن زمان بوده و تجلیل از خدماتی که مردم دلیر این شهرستان آن زمان داشتند و با کمال تأسف باید بگویم آنچه غربیان دوست داشتند ما عملاً آن را تأیید کردیم و کمک کردیم آنان برای از بین بردن این مجسمه حاضر به سرمایه گذاری های فراوانی بودند. اما ما بدون رعایت حدود و مصالح از نظر علمی کار آن ها را انجام دادیم و به خاطر این بی توجهی به این کنده کاری ها و مجسمه سازی ها باید این نکته را بگویم که امروز این آثار در حال از بین رفتن است و لازم است که به این قضیه توجه لازم شود.

نکته ای که و بعد در ادامه غیورمردان این شهرستان در دوران صفویه، در دوران حکومت صفویه یک فوج لشکر از این شهرستان با سرپرستی والی این شهرستان در آن روز به جنگ عثمانی ها می رود و در آذربایجان چادر می زنند. از جنوب به شمال شرق می روند و برای دفاع از آرمان ولایت این حرکت را انجام می دهند و بعد هم در دوران مبارزه با استعمار انگلیسی ها این شهر پیش قدم بوده در کنار رئیس علی دلواری، مرحوم ناصر که به عنوان چهره بلند این شهر از این شهر دفاع کرد ناصر دیوان و بعد هم تمام اموالش از طرف انگلیسی ها مصادره شد و سال های مدید برای دور ماندن از تیررس انگلیسی ها در کوه ها زندگی می کرد.

این ها همه نشان از دلیری و شجاعت این مردم است و امروز هم شهدای مدافع حرم شاهد صدق این مدعی هستند.

بر گردم به سخنی که وعده دادم، قرآن مجید مسئله ولایت و حکومت انبیا را به عنوان یک اصل برای هدایت انسان ها و نجات انسان ها مطرح می کند. چون از منظر دین، حکومت دارای دو بعد و به عبارت بهتر دو مسئولیت است. یک مسئولیت اول حکومت تأمین معاش و زندگی مردم است رفاه و آسایش مردم به وسیله حکومت ها تامین شود و اگر حکومتی نتواند معیشت مردم را تامین کند، آن حکومت ناکارآمد است و نمی تواند مدیریت لازم را برای خودش به اثبات برساند. مولای ما امیرالمومنین در دوران چهار سال و چند ماه که در کوفه حکومت کرد، در سال پایانی حکومت شان با توجه به سه جنگ که به حضرت تحمیل شده بود، جنگ جمل، جنگ صفین و جنگ نهروان، با اینکه سه جنگ به حضرت تحمیل شده است در عین حال توجهش به معیشت مردم این چنین است که می فرماید امروز در کوفه همه مردم دارای سرپناه هستند و خانه دارند. سفره مردم پر از نان گندم است و آب گوارا و بهداشتی کنار خانه مردم است و امنیت لازم برای مردم ایجاد شده است.

می بینید امیرالمومنین قابل ترین و زاهدترین چهره ها در جهان مولای پرهیزکاران و با تقواترین انسان ها و عزیزی که خشیت او از خوف خدا انچنان است که بعد از پیامبر احدی به پای او نرسیده و نمی رسد، او می گوید افتخار حکومت من در این است که برای مردم سرپناه تأمین کرده ام و سفره مردم را پر از نان گندم ساخته ام، آب گوارا و بهداشتی کنار خانه مردم گذارده ام و امنیت را برای انان ایجاد کرده ام.

حکومت بعد اول ان معیشت است، معیشت مردم را باید تأمین کند. اما بعد دوم اعتلا بخشیدن به روح و روان انسان است. هدف از زندگی را به انسان ها یاد دادن و رشد و بالندگی به انسان ها ارزانی داشتن. حکومت از منظر دین یعنی تأمین وسائل مادی در کنار ان رشد مسائل معنوی و اخلاقی هر دو با هم است و این امتیاز حکومت های الهی است.

حکومت های مادی به روش نظام سلطنتی امروز که حاکم بر جهان شده است و سیطره آن تمام گوشه و کنار دنیا را به خود اختصاص داده است و سایه انداخته است فقط یک بعد از زندگی انسان را می بیند، خوردن، نوشیدن و شهوات جنسی. چیز دیگری غیر از این در بر نمی گیرد و انسان را در حد چهارپایان و یا کمتر از آنان قرار داده است.

اما حکومت دینی اعتدال معنویت، رشد و بالندگی فکر و اندیشه، گنجینه های عقل و خرد را برای مردم داشتن و در اختیارشان گذاشتن. براساس این تفسیر از حکومت، قرآن مجید معتقد است همه انبیاء برای حکومت امده اند. هیچ پیامبری فرستاده نشد مگر اینکه باید مردم از فرمان خدا اطاعت کنند و او صاحب حکومت باشد و صاحب قدرت و اگر انبیاء توانستند و موفق شدند و بعضی از انبیاء موقعیت شان اجازه نداد و به تشکیل حکومت توفیق پیدا نکردند.

قرآن بعد از جریان نوح و ابراهیم این معنا را برای موسی بازگو می کند. کتاب آسمانی را فرستادیم. در تورات هم ابزار هدایت بود و هم روشنایی که مسیر را برای مردم مشخص کند. این تورات وسیله ای بود. پیامبرانی که تسلیم خدا بودند به وسیله تورات و برنامه های تورات حکومت خودشان را آغاز کنند و دنبال نمایند.

بعد از پیامبران ، ائمه جانشینان پیامبران بودند و راه پیامبران را دنبال می کنند و بعد از اوصیاء پیامبران، علما. این علما بخاطر دو چیز حکومت را بعد از پیامبران و بعد از ائمه به دست می گیرند.

1-   نگهداری کتاب خدا «و تحفظ بالکتاب الله» ارزش های الهی را نگه داشتن، و در جامعه حفظ کردن، ارمان بلند انبیاء را در جامعه نگهداری نمودن.

2-   « و بما کان علیه شهدا» بر اینکه شاهد باشند و مواظب تحریف و دگرگونی اتفاق نیفتد.

اول اصل مجموعه را حفظ کنند و دوم مجموعه را از تحریف و جا به جایی حفظ کنند. این علما با این دو ویژگی آنانی که این دو خصوصیت را پیدا کردند می توانند جای اوصیاء پیامبران و ائمه بنشینند و راه آنان را دنبال نمایند.

از منظر قرآن مجید ما هم حکومت انبیاء را در قرآن داریم، هم حکومت ائمه را در قرآن داریم و هم حکومت ولی فقیه و فقها و دانشمندانی که پس از انبیا می‌آیند و راه را دنبال می‌کنند.

من همینجا به مرحوم آیت الله پیشوا اشاره‌ای دارم. مرحوم آیت الله پیشوا از چهره‌هایی بود که به قول رهبر معظّم انقلاب هم دارای بصیرت بود و هم دارای ایستادگی. یعنی به موقع می‌دانست چه بگوید و چه کار کند و هم در راه آنچه می‌دانست می‌ایستاد و راه را ادامه می‌داد.

یک روحانی بود اما روحانی که به درد مردم توجه داشت. قبل از اینکه مسجد نو را بسازد-مسجد شهدای امروز را به این شکلی که می‌بینید دربیاورد- قبل از آن به فکر این بود که آب خوردن مردم را تأمین کند. در همین میدان چاه می‌زنند که آن زمان این مسایل برای دولت‌ها امکان‌پذیر نبود تا چه رسد به یک روحانی، آن هم بخواهد با امکانات مردمی این کار را انجام بدهد.

همین پشت مسجد شهدا چاه حفر می‌کنند، لوله کشی می‌کنند و آب در خانه‌ی مردم می‌برند{در آن خشکسالی‌هایی که آن زمان کازرون گرفتار آن بود}. این سخن مولا امیرالمؤمنین را به یاد بیاوریم که فرموده‌اند: « امروز در کوفه آب گوارای آشامیدنی بهداشتی کنار خانه‌ی مردم است.» و این مرد آن روزی که این کار را انجام داد، شرکت کوثر را پی‌ریزی نمود و برای مردم آب تهیه کرد. یک روحانی در آن شرایط-60 سال یا 55 سال قبل- آن هم آن روزگار، نه امروز. امروز ممکن است برای جوان‌های ما کاری نباشد، اما موقعی که پیرمردان ما بیایند برای مردم تعریف کنند و بگویند این میدان شهدا قبلاً اسمش میدان خیرات بود، آنجا چند دهنه شیر آب بود. از قنات خیرات از محله‌ی بالا، در این قنات آدم و غیر آدم بود؛ لباس شسته می‌شد و کارهای دیگری. آب اینجا می‌آمد وارد چند شیر آب می‌شد، برای آشامیدن، شسستن و ... مورد استفاده مردم اینجا بود.

در این شرایط آیت الله پیشوا آب لوله‌کشی بهداشتی در خانه‌ی مردم می‌بَرد. امروزه این کار خیلی ساده است. اما آن روز خیلی مسئله داشت. بعضی‌ها ایشان را اذیت کردند. یک مشکلی که مرحوم آیت الله پیشوا داشت این بود که بهتر و زودتر از دیگران می‌فهمید. این واقعاً برای ایشان دردسر شده بود. پیش از دیگران و زودتر از آنها می‌فهمید و راه می‌افتاد.

در اینجا با غربت خارج شد. من شاهد بودم، با مظلومیت از شهر بیرون رفت و شیراز هم مظلوم ماند. به اندازه‌ای مظلوم ماند که دوستانش هم جرأت نگاه کردن به ایشان را پیدا نکردند. ایشان خیلی رنج کشید، اما راه خودش را ادامه داد. ایشان امام و انقلاب را می‌شناخت. آشنایی با انقلاب را در این شهر راه انداخت. مسائل انقلابی را در این شهر ایشان به گوش این و آن رسانید. آنچه امروز در این شهر می‌بینید موج انقلاب است، موج بصیرت است، موج دفاع از ولایت است، چون هسته‌ی اصلی آن در 60 سال قبل بسته شده است.

به فرمان امام راحل رضوان الله تعالی علیه در شیراز یک جلسه‌ای راه افتاد. امام فرمودند علما جلسه‌ای داشته باشند، هفتگی دورهم باشند. مرحوم آیت الله پیشوا این جلسه را شنبه شب‌ها و با حضور مردم گذاشت. یعنی تمام مردم دعوت می‌شدند. این جلسه، یک جلسه انقلابی می‌شد. همه‌ی علما حاضر بودند، مسائل انقلاب در این جلسه معمولاً مطرح و عنوان می‌شد. خب این‌ها کارهایی است که آن روز کمتر کسی انجام می‌داد و کمتر کسی دنبال این‌گونه قضایا و مسائل می‌رفت.

من همینجا هم یادی از مرحوم آیت الله العظمی مرحوم آقا سید عبدالله شیرازی داشته باشم. من کودک بودم، ماه مبارک رمضان اینجا تشریف داشتند{کازرون بودند} شب‌ها می‌رفتند در مساجد و از جلسات قرآن و مجالس قرائت قرآنی که در مساجد برپا بود سرکشی می‌کردند. بعد از 59 یا 60 سال، در همین میدان شهدا که آن موقع نه سبزی بود و نه آبی بود و نه حوض، نه نمادی بود. تنها قبرستانی بود که هنوز قبرها هم مشخص است. نماز عید فطر آن مرد بزرگ برگزار کرد که هنوز آثار برگزاری آن نماز عید فطر با آن جمعیت در میدان خیرات کازرون در ذهن من نقش بسته و خارج نمی‌شود.

اینها چراغ‌ها و مشعل‌های فروزانی هستند که هرکدام در هر کجا که قرار گرفتند صاحب نقش شدند. مسائلی هم در بیت این مرد بزرگ در مشهد اتفاق افتاد -حمله ی دژخیمان رژیم- چون یکی از ارکان این انقلاب خانه‌ی این مرد بزرگ بود که رضوان خدا بر او باد.

در دفاع از حریم امامت و ولایت « بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ کِتابِ اللَّهِ وَ کانُوا عَلَیْهِ شُهَداءَ » بود.

امروز خدای متعال بر ما و شما منت گذاشته این انقلاب را به ما و شما ارزانی داشته است. رهبری اندیشمند بر سر این انقلاب قرار داده، پیشوایی بزرگ و انسانی فرهیخته، حکیمی متعلم، انسانی صاحب فکر و دانش، بصیرت و بینش بالای سیاسی که ایران اسلامی را در اوج عزّت و عظمت در منطقه قرار داده است در حالی‌ که منطقه در آتش است. ایران اسلامی در امنیت کامل دارد زندگی می‌کند. هشیار باشید که دشمن نقشه‌ها و طرح‌ها و برنامه‌ها دارد. اجازه‌ی نفوذ را به دشمن ندهیم و این بصیرت و بینش شما جلوی تمام فعالیت‌های دشمن را خواهد گرفت. درک محضر شما براساس سنت همیشگی توفیقی بود. سنتی که یکی از شب‌های دهه‌ی فجر در خدمت شما بودم، و این مجلس که امشب برگزار است، 37 سال است دارد برگزار می‌شود. یعنی در اینجا دهه‌ی فجر از شب دوازدهم هر شب در یک مسجد، یک مجلس، با همین آرایش ؛ با همین حضور و با همین گرمی برگزار می‌شود. یک سال هم نه، همه ساله این سنت حسنه برپا بوده است و امسال توفیق پیدا کردم شب 22 بهمن آن هم به مناسبت پاسداشت مرحوم آیت الله پیشوا رضوان الله تعالی علیه در محضر شما حضور پیدا کنم.