زندگی با عیار 24/رفاقت

کد خبر: ۱۳۵۵۴

تاریخ: ۲۰ خرداد ۱۳۹۴ - ۰۹:۱۴

بعضی آدمها آفریده شده اند برای رفاقت .اصلا انگار شغلشان باشد.جوری بلدند دوستی کنند که فکر میکنی سال هاست سرکلاس بهترین استادها نشسته اند ومشق رفاقت می کنند.این آدمها برایشان مهم نیست تو در قله اوج زندگیت ایستاده ای یا توی سراشیبی سقوط افتاده ای وداری با سرعت سقوط می کنی.همان آدمها که ممکن است وضع مالیشان اینقدرروبه راه نباشد که به تو کمک مالی کنند اما حضورشان اینقدر وزن دارد که دلت را قرص می کند انگار که حساب بانکی ات را تا آخر عمر بیمه کرده باشند.ممکن است هر روز نبینیشان هرهفته تلفنی حرف نزنید.همان لحظه که بدترین اتفاق ها می افتد کنارت نباشند اما خیالت راحت است که هستند ،که هر وقت تلفن کنی وچیزی ازشان بخواهی صدو پنجاه تا سوال ردیف نمی کنند که کی وچراوچطور وفلان اتفاق افتاد .در کمترین زمان ممکن آب روی آتش دلت می ریزند.

من اما فکر میکنم برای این دل دوستی باید عیار بالایی داشت. باید صبور بود ،حسود نبود.باید با گذشت بود.باید از خوشحالی دیگری خوشحالی کرد.باید غم دیگری را خورد،خودت را جای آن آدمها قرار دهی،آن وقت ازدیدن خوشی هایش حرص نمی خوری، با دیدن غم هاش دلت غنج نمی خورد.

کار سختی است.سخت است دیگری را قد خود دوست داشتن.سخت است برای کسی بیشتر از خودش نگران بودن ،اما می شود.

رفاقت،غیراز وفاداری وصداقت وهمدلی وهمراهی ،خلاقیت می خواهد.

باید بلد باشی دوستت را غافلگیرکنی با هدیه خریدن با زنگ زدن های گاه وبیگاه با بودن ونبودن ات. باید بدانی نقطعه ضعفش کجاست اما هرگز دکمه اش را فشار ندهی. باید بدانی وقتی اشک روی گونه هایش غلت میخورد چطور آرامش کنی.گاهی هم شاید لازم باشد شانه هایش را در دست بگیری محکم تکانش بدهی وآنچنان زیر گونه اش بزنی که از خواب بیدار شود.

رفاقت همیشه مدارا کردن نیست.گاهی شاید لازم باشد اصلا نباشی تا نبودنت کار خود را بکند.

این درسها را هیچ مدرسه ومعلمی تدریس نمی کند. مشق رفاقت را باید از انسان هایی که آن را خوب بلدند یادگرفت. باید ششدانگ حواست را بدهی تا فوت کوزه گری اش را از کار بلدها یاد بگیری.همان ها که تکلیف خودشان را با زندگی می دانند.

همان ها که می دانند رفاقت را نمی شود دور زد. این آدمها عیارشان مثل طلای 24 است.در اثر مرور زمان نه تنها ارزششان کم نمی شود که بیشتر هم می شود. طلا هرچه قدرهم بماند ممکن است قدیمی شود اما ارزشش کم نمی شود.خرد نمی شود. همیشه سرمایه است.کسانی که رفاقت بلدند گاهی فقط با یک جمله می توانند لبخند روی لبت بیاورند، بگویند که دنیا را آتش می زنند تا حالت بهترین باشد.اگر یکی از این آدمهای تمام عیار را کنارتان دارید بدانید حساب بانکیتان همیشه پر است.قدررفاقتتان را بدانید ونگذارید هیچ چیزی ،خط وخشی روی دوستی تان بیندازد.
مانا باشید

نویسنده: رحیم زارع