به مناسبت جشن پدران آسمانی

نامه ای به پدر آسمانی

کد خبر: ۱۳۴۲۴

تاریخ: ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۰۱:۱۱

"بسم رب الشهداء والصدیقین"

گفتند که عاشقی ارام نه ای بر بام خیال خم ابروی که ای؟ گفتند بگو:به قصد قربت گفتم: سید علی الحسینی الخامنه ای

پدر آسمانیم سلام. چندیست در مقابل زلال چشمانت، از روزنه ی قاب، زانو زده. و نگاهم را به عمق صمیمانه ی نگاهت دوخته

ام. قداست سنگ مزارت، چشمانم را به قطرات  ژاله متبرک ساخت. و روحم را ، آزاد و رها، مثل پروانه، عاشق خورشید وصال نمود.

سراپا از عشقت سرشار ، و چشمانم در حسرت دیدار تو تب دار. لیکن با همه ی این احوال مفتخرم که به فرموده ی امام امت :شهدا در قهقه ی مستانه ی خود عند ربهم یرزقونند.

پدر عزیزم؛گرچه از نعمت نوازشهای دنیاییت محرومم اما، به جاودانگیت می بالم.

به این که شبانه روز ناظری بر احوال و افکار و اعمال دخترکت. و همیشه و همه جا پیش دستی کرده ای  و به موقع دستانم را گرفتی تا در منجلاب گناه غوطه ور نشوم به این که با دستان دردست خدای خویش گره های کور زندگیم را یک به یک گشودی  افتخار می کنم.خدا را شاکرم که برگزیده شده ای تا مرا شفیع روز محشر باشی  ان شالله.

ما وارث مرگ های با لبخندیم...

یاداور موج خیزبی اروندیم.

ای دوست! چه عزتی از این بالاتر؟؟!!

فرزند عقاب های بی مانندیم.

بابای خوبم این روزها تهاجم هجمه های کفر بر ممالک اسلامی دسته دسته شقایق درو می کند و داغ می گذارد بر دل صبور و آسمانی رهبرم.

این روزها که فریاد مظلومیت شیعیان مولایمان علی(ع) در گوشه گوشه های جهان اسلام در عراق، سوریه ،ب حرین، مصر و یمن قلب آسمان را به لرزه در آورده است، شرمم باد از این که در آشیان خویش آسوده سر به بالین بگذارم؛حالی آن که خواهران و برادران مسلمانم زیر چکمه های ظلم استخوان خرد می کنند...

اما پدر جان مژده باد بر شما که غیور مردان عرصه های پیکار راست قامتان میدان شهادت و ایثار همانان که از جنس شمایند دگر بار عزم سفر کرده اند تانگویند که این بیشه تهی از شیر است. هم رزمانتان جامه ی رزم پوشیده اند تا تحت زعامت رهبری عزیزمان امام خامنه ای دامت توفیقاته سایه ی شوم تکفیری ها را از تمامی اراضی مقدس اسلامی پاک کنند و مدافعان جان بر کف حرم باشند.

مالامال مردیم پدر...

تمام نشانه های ظهور منجی عالم بشریت مهیاشده وما هنوز اندر خم یک کوچه ایم...

در این غوغای مظلومیت انسان در این دریای طوفانی نبرد کفر با ایمان بیا مهدی که قلبم از تو لبریز است و چشم در فراقت اشک می ریزد.

مرا رازیست با جانان که گر گویم زبان سوزد وگر پنهان کنم ترسم که مغز استخوان سوزد. بیا مهدی بیا مهدی، جهان بس ناجوانمردانه بی رحم است.

شهدای عزیزم، آسمانی ها، ما پیام آوران کربلای سرخ شماییم. یاریمان کنید، تا در این بهبوه ی تزویر و نفاق پرده از چهره این خم فرو اندازیم.

دانشمندان غیور هسته ای کشورم. گنج های ناب و پنهان انقلاب عزیز: گرچه تزویر با استناد به دروغ و توسل به زور قصد نابودی دستاوردهای ارزشمند هسته ای مان را دارد لاکن... از این مهم غافل است که: گر پدر نیست تفنگ پدر یهست هنوز. شیرمردی چو علی خامنه ای هست هنوز. آری عزیزان ما همچنان ایستاده ایم و دستدر دستان توانمند ارمیتا و علیرضای معصوم شما آهنگ مقاومت و جهاد را یک بار دیگر در اسمان ایران طنین انداز خواهیم کرد.

کفن پوش دفاع از حریم قدسی ولایت؛ وحبل المتین اسلامی خواهیم شد تا به میراث گرانقدر شما اسیبی نرسد. دشمنان اسلام و مسلمین بدانند: ایران اسلامی را تهدید بر نمی تابد. بترسید از زمانی که آهنگ خشممان به خروش آید سیزده ساله مان جامه ی رزم بپوشد وبنیان ظلم و استبداتتان را از بیخ و بن بخشکاند.

و درآخر : تیم مذاکره کننده هسته ای ایران بزرگ؛ این پیام وارثان خون شهداست.

عزت، آبرو و شرافت ایران عزیزمان را به وعده های دروغین دشمنان قسم خورده این آب وخاک نفروشید. به فرموده امام راحلم؛ملت ما ملت رمضانند.

اگر روزها را روزه بداریم و شبها را احیا کنیم ،محال است سر تسلیم فرود اوریم در برابر زیاده خواهی های نامشروع دشمنان قسم خورده ی این مرزو بوم. ما پاسدار خون پدران خویشیم. شهدای عزیز سوگند به صبح ظهور که تا خون سرخ شما در رگ های زمان جاریست راه سبزتان جاودانه خواهد ماند.

*فرزند شهید والامقام مهندس غلامعباس فروزنده

نویسنده: مریم فروزنده*