مصاحبه با حاج قاسم شيخيان

کد خبر: ۱۲۹۰۳

تاریخ: ۳۰ بهمن ۱۳۹۳ - ۲۲:۳۹

باتشکر از جنابعالی که وقت خود را در اختیار هفتهنامه شهرسبز گذاشتید تا گفتگویی در رابطه انقلاب در کازرون با شما داشته باشیم.

لطفاً خودتان را معرفی فرمایید.

با سلام و تبریک به مناسبت سی و هفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی به ملت بزرگوار ایران و همشهریان عزیز و بزرگوارم. قاسم شیخیان کازرونی هستم، متولد اسفندماه 1330. تحصیلات دوره دبستان و دبیرستان خود را در کازرون گذراندم.

به علت علاقه به شغل معلمی سال 1350 وارد دانشسرای راهنمایی رشته تجربی ریاضی شدم و پس از پایان خدمت در سال 1355 در دانشگاه پلیتکنیک سابق (امیرکبیر فعلی) در رشته مهندسی مکانیک قبول و مشغول به تحصیل شدم، تا این که انقلاب اسلامی به پیروزی رسیده و من کمی قبل ار پیروزی انقلاب به علت اعتصاب در دانشگاه و تعطیلی دانشگاهها به کازرون آمدم.

در چه سالی وارد انقلاب شدید و چند سال داشتید ؟

من فعالیت انقلابی قابل ذکری ندارم، ولی از زمان سپاهی دانش که 22 ساله بودم در روستا مردم را به جلسات مذهبی دعوت میکردم و در مراسم تولد و شهادت ائمه اطهار فعال بودم.

اما در زمان حضورم در دانشگاه پلیتکنیک فعالیتم بیشتر شد و چون در چهارراه کالج خوابگاه داشتم، جزء اولین گروهی بودیم که در شب تسخیر لانه جاسوسی در آن جا حضور یافته و همکاری داشتیم. در ارسال کتابهای مذهبی و توزیع آن توسط برادرم حاج مجید در مسجد حاج طالب و همکاری با بچههای فعال آن زمان، شرکت فعال داشتم.

لطفاً شغلهایی که داشتهاید را به ترتیب بفرمایید.

پس از فارغالتحصیلی از دانشسرای راهنمایی، در سال 1351، در آموزش و پرورش استخدام شدم. بعد از آن در سالهای 1355و56و 57 در پلیتکنیک تحصیل کردم و مجدداً وارد آموزش و پرورش کازرون شدم. بعد از انقلاب هم خدمت در کمیته امداد امام خمینی، ستاد پشتیبانی جبهه و جنگ، فرمانداری کازرون، استانداری تقسیمات کشوری، همزمان مدیریت کاروانهای حج و عمره، عتبات و سوریه را در کارنامه خود دارم. در سال 67و 68 برای ادامه تحصیل به دانشگاه شیراز در رشتهی مهندسی آبیاری وارد شدم. و هم اکنون از آموزش و پرورش بازنشسته شدم.

در مبارزات مردم انقلابی کازرون چه نوع فعالیتی داشتید؟

قبل از انقلاب، چون در تهران دانشجو بودم، حضور فعالی نداشتم و تنها به ارسال   کتابهای مذهبی و نوارها و اعلامیههای امام و همکاری با بچههای مسجد حاج طالب توسط برادرم خدمت ناچیزی را انجام میدادم.

به طور مثال شبها اخبار جدید از رادیوهای بیگانه را میگرفتم و شعارهای راهپیمایی صبح روز بعد را تهیه و در اختیار راهپیماییکنندگان میگذاشتم. چون سخنران نبودم و سخنرانی هم بلد نبودم، نوار سخنرانی بزرگان انقلاب را پیاده و آن را مکتوب کرده و در پایان راهپیمایی در سید محمد نوربخش و یا سایر مکانها برای مردم میخواندم و مردم را از جنایات شاه مطلع میکردم. بیشتر جلسات برنامهریزی در منزل خودمان تشکیل میدادم و اطلاعات در آن رد و بدل میشد. یادم هست قبل از این که شعار مرگ بر شاه در تهران مطرح شود مردم انقلابی کازرون در راهپیمایی  »ما شاه نمیخواهیم، ما کشور اسلامیم« سر میدادند. من نوار این تظاهرات را به خوابگاه تهران برده بودم و دانشجویان با شنیدن این شعارها به مردم انقلابی شهرم آفرین میگفتند و این برای ما افتخار بود.

لطفاً خاطراتی از برادر شهیدتان» شهید صدرا... شیخیان«در روز شهادت تعریف کنید.

برادرم صدرا... نوجوانی فعال، زرنگ و گوش به فرمان امام بود. او بارها در منزلمان مورد هجوم نیروهای شهربانی و ساواک قرار گرفته، اما با مهارت تمام از پشتبام منزل همسایگان فرار کرده بود. به خاطر تحت تعقیب بودنش، مدتها در بوشهر و سایر شهرها زندگی میکرد. تا این که روز 9 دی ماه، پس از شهادت عبدالحسین خدیو، صدرا... جسد شهید خدیو را بر دوش گرفته و از دست حاکمان حکومت نظامی همراه با دوستانش از دست دژخیمان خارج میکردند، که ناگهان در تیررس نیروهای تحت امر حکومت قرار میگیرد. او جسد را رها نمیکند تا بالاخره چندین گلوله به سینه او اصابت میکند. در این هنگام بانو برنجی که قصد کمک به او داشته، به او نزدیک میشود و او هم با    گلولههای دژخیمان به شهادت میرسد. البته من در آن روز کازرون نبودم و آنچه نوشتهام بیانات دوستان شهید میباشد.

بالاخره روز نهم دی ماه 57، یکی از روزهای فراموش نشدنی انقلاب مردم کازرون است.

به عنوان اولین فرماندار انقلابی کازرون و مسئول ستاد پشتیبانی در کمیته امداد از آن دوران بفرمایید.

پس از پیروزی انقلاب به همراه سایر دوستان آماده شدیم تا سطح آگاهی مردم را بالا برده و به قشر محروم جامعه کمک بیشتری کنیم. چون در کازرون جوانان و اقشار مختلف احتیاج شدیدی به کتاب و کتابخوانی داشتند، نمایشگاه کتاب بزرگی در سالن دبیرستان بواسحق تشکیل دادیم و به کمک مردم خیر کازرون، فروش کتاب را با 50% تخفیف آغاز کردیم و در مدت کوتاهی هزاران جلد کتاب مذهبی و سیاسی و اطلاعاتی در اختیار مردم گذاشتیم. استقبال بسیار با شکوهی از این نمایشگاه کتاب و عکس به عمل آمد.