اتــحــاد صــلــیــبــیــون عــلــیــه پــرچــم ســیــاه!

کد خبر: ۱۲۶۲۲

تاریخ: ۰۲ بهمن ۱۳۹۳ - ۰۰:۳۸

دوشنبه 22 دی 1393، روزی بود که دولت فرانسه، جهانیان را به راهپیمایی سراسری علیه داعش فراخوانده بود.
چند روز پیش از آن، چند تن از نیروهای داعش که حالا به کشورشان فرانسه برگشته اند، در عملیاتی تروریستی، اقدام به گروگانگیری و قتل چند شهروند فرانسوی کردند.
این امر باعث شد تا به اصطلاح غیرت انسانی فرانسویان و مردم جهان به جوش آید و علیه تروریسم وارد میدان شوند.
بسیاری از سران کشورهای جهان، حتی از کشورهای اسلامی، به فرانسه رفتند تا در این راهپیمایی شرکت کنند.
آن چه برای ما جالب بود، حضور سران برخی کشورهایی است که در طول چند سال اخیر حمایت های همه جانبه خود را از حضور تروریست های داعش در سوریه و عراق به صورتی رسمی اعلام کرده اند.
آن جا که مسلمانی توسط این نیروها کشته می شود، آنان انقلابی اند و حال که دعای امت اسلام مبنی بر»اللهم اشغل الظالمین بالظالمین«محقق گشته و ظلم آنان به خودشان برگشته است، نه علیه ظلم و ستم و آدم کشی در عراق و سوریه و سایر جهان اسلام، بلکه تنها علیه جنایت در کشورهای غربی، که باید همیشه نمود آزادی، احترام به یکدیگر، امنیت و ... باشند، به خیابان می آیند.
این حرکت در اصل چند شعار خاص را به همراه دارد: اول آن که تروریست ها از جهان اسلام آمده اند، و نه حتی مسلمین آن کشورها که اصول لیبرالیسم را پذیرفته اند. دوم آن که این نوعی اتحاد صلیبیون علیه تمام امت اسلام است. چرا که در این راهپیمایی اصولاً قرار نیست یک جریان تکفیری که اکثریت علمای اعلام امت اسلام اعم از شیعه و سنی و صوفی آنان را ترد کرده اند و خوارج می دانند، تروریست قلمداد گردند، بلکه قرار است به نام اسلام تجاوز شده و اسلام را دینی تررویست پرور نشان دهند. سوم آن که در این راهپیمایی خبری از عدم همکاری با داعش در قضیه عراق و سوریه و سایر جهان اسلام نیست؛ بلکه تنها تروریسم در کشورهای غربی بد است و حال آن که اینان این جا انقلابی اند و آن جا تروریست می شوند.
نکته پایانی این راهپیمایی وحدت و اتحاد جهان مسیحیت با رژیم غاصب صهیونیستی علیه جهان اسلام است.
اما این که چرا برخی همچون نخست وزیر ترکیه، که از حامیان اصلی داعش در منطقه است، در این راهپیمایی شرکت جسته، خود نکته کلیدی دیگری است. قرار گرفتن محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین در کنار نخست وزیر خون آشام رژیم غاصب صهیونیستی نکته کلیدی دیگری به شمار می آید.
چرا آن زمان که رهبر معظم انقلاب حضرت امام خامنه ای با روشن بینی خاص خود، قضیه را باز کرد و روشنگری نمود، همین کشورهایی که امروز سران شان سینه سپر کرده و از مظلومیت مردم فرانسه در مقابل حرکت اخیر داعش به خیابان می آیند، گردن کشی نمودند و از داعش به عنوان نیرویی انقلابی یاد کرده و آنان را تقویت نمودند؟
به نظر می رسد هدف از برپایی این راهپیمایی سه چیز بیشتر نیست. یکی ایجاد اتحاد قوی علیه جهان اسلام، در روزهایی که اسلام نه با زور شمشیر بلکه با تسخیر قلب ها در کشورهای غربی رو به گسترش است. دوم رسمیت بخشیدن به رژیم غاصب صهیونیستی. سوم یک حرکت عوام فربیانه و پوپولیستی برای فریب جامعه جهانی.
طبق اعلام رسانه های فرانسه جمعیت تظاهرات کنندگان در پاریس بین 1 تا  حدود 1.5 میلیون نفر رسیده است و در دیگر شهرهای اروپایی از جمله لندن نیز تظاهرات مشابهی به منظور اعلام همبستگی با مردم فرانسه و محکومیت خشونت و تروریسم، برگزار شده است.
حدود 50 تن از سران و مقامات ارشد کشورهای جهان اعم از رییس جمهور، نخست وزیر و وزیر امورخارجه در این مراسم حاضر شدند و در صف نخست آن در کنار فرانسوا اولاند رییس جمهور فرانسه راهپیمایی کردند.
در میان مقامات ارشد خارجی دیوید کامرون نخست وزیر بریتانیا، آنگلا مرکل صدراعظم آلمان، رئیس جمهور اوکراین و نخست وزیران ایتالیا،‌ اسپانیا و مجارستان و وزیر خارجه روسیه دیده می شوند.
نخست وزیران ترکیه و تونس و پادشاه اردن و وزیر خارجه امارات نیز در این تظاهرات شرکت کردند.
علاوه بر این محمود عباس رئیس حکومت خودگردان فلسطین و بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم غاصب صهیونیستی نیز در این تظاهرات حاضر بودند.
پاریس تا کنون و در تاریخ خود شاهد برگزاری راهپیمایی در این سطح و گستردگی نبوده است. در این راهپیمایی برخی رهبران مذهبی مسیحی، مسلمان و یهودی جامعه فرانسه مشارکت داشتند.
شاید یک هفته پیش و وقتی این راهپیمایی در حال برگزاری بود، عده ای بر این باور بودند که این تحلیل اشتباه است. اما تنها با گذشت چند روز از راهپیمایی، نشریه ای که مورد حمله قرار گرفته بود، در اقدامی تامل برانگیز، دست به انتشار کاریکاتور موهنی نسبت به پیامبر عظیم الشان اسلام نمود و در تیراژی میلیونی در فرانسه و برخی از کشورهای جهان منتشر کرد.
این چنین راهپیمایی هایی شاید برای ما که در درون مرزهای یک کشور اسلامی زندگی می کنیم چندان تاثیری نداشته باشد، اما باید این مساله را در نظر گرفت که این راهپیمایی و جبهه رسانه ای گسترده ای که در قضیه حمله به این نشریه فعال شد، فضا را در جامعه جهانی برای حمله به مسلمین باز کرد. البته بسیار ساده انگارانه است که باور کنیم این حمله به کاریکاتور موهنی پایان پذیرفته باشد. بلکه باید انتظار داشت تا در هفته های آینده، حملات دیگری نه تنها به مقدسات اسلامی، بلکه به مسلمین جهان نیز صورت گیرد.
البته تنها راه برپایی راهپیمایی عظیم تری در سراسر جهان اسلام برای مقابله با اینگونه فضاسازی ها و انعکاس رسانه ای آن است.

نویسنده: محمدمهدي اسدزاده