آبی در آسیاب های همسایه

کد خبر: ۱۲۲۱۹

تاریخ: ۳۰ مهر ۱۳۹۳ - ۰۹:۴۹

ادارات هر شهرستان نماد پیشرفت و توسعه آن به شمار می روند و اساسا یکی از الگوهای توسعه مدنی وجود سازمانها و ادارات در هر شهری است. از آن مهمتر افراد صاحب منصب در هر شهر و اقلیمی نمادهای تمدن و فرهنگ و افتخار به شمار می روند. این دو اصل اساسی توسعه شهری - مدنی که با هم تلفیق شود نکته ای مهم به دست می آید که سرپرستی و مدیریت سازمان های هر شهر تا چه میزان در دست بومیان و اهالی آن شهر است و دیگر مردم در اداره آن سازمان تا چه حد نقش دارند. این نکته بدین خاطر مهم است که منتهی به بحرانی به شکل توسعه کاذب نشود همان اصلی که در بطن استعمار نهفته است. استعمارگر هرچند نهادهایی را در حوزه اشغال خویش بنیان می نهد اما اغلب اداره آن را به دست خود انجام می دهد و جز در مناصبی پیش پا افتاده از برمیان استفاده نمی کند.

با توجه با مطالب فوق به یک بحران اساسی در دانشگاه سلمان فارسی اشاره می شود. این دانشگاه که از ابتدا به تلاش و کوشش مسوولان شهری برپا شد خیلی زود مکانی برای ترقی افرادی خاص شد و توسعه خود مرکز کمتر مورد توجه قرار گرفت؛ به طوری که با گذشت 22 سال از افتتاح آن، از مراکزی نوپا در شهرهای دیگر استان که سه یا چهار سال بیشتر سابقه تاسیس ندارند، هم از نظر گسترش رشته، و هم توسعه فیزیکی و شمار هئیت علمی و دانشجو و کارمند عقب افتاد. از جمله دلایل این عقب ماندگی ایجاد جو کازرونی ستیزی است که در تمام مدت ریاست رئیس قبل در حوزه جذب کارمند و استاد حاکم بود.

کمتر از دو سال است که رئیس این دانشگاه از افراد باسابقه و دلسوز کازرونی انتخاب شده است ولی متاسفانه در این مدت به وسیله کارکنان و منصوبین قبل پیوسته کارشکنی های فراوانی صورت گرفته است و اقدامات زیادی برای مشوش جلوه دادن اوضاع دانشگاه شده است که منتهی به بازرسی های مکرر از این دانشگاه توسط هیئت نظارت استان شده است. ضروری است مسولان دلسوز شهرستان به هر شکل ممکن به کمک رئیس فعلی دانشگاه بیایند چون بر اساس شنیده ها افرادی را برای ریاست این نهاد علمی دولتی پیشنهاد داده اند که هیچ کدام بومی نیستند و در ایجاد فضای عقب افتاده این دانشگاه سهم اصلی و عمده داشته اند.

امضا محفوظ – یکی از اعضای هیئت علمی دانشگاه سلمان فارسی کازرون

نویسنده: ناشناس