در ستایش نیک مردی - 8

حاج محمدجعفر راهنده: می دانم که ایشان راضی نیست...

مرحوم محمدپور به خاطر بعضی مسائل که از نظر شرعی مشکل داشت و ایشان نمیتوانست بگوید از فلان آقا اینقدر بگیرید، خودش کناره گیری کرد. ایشان چند سال مسئولیت شورای اصناف را به عهده داشت و بعد خودش انصراف داد و هر چه دوستان اصرار کردند قبول نکردند. وگرنه اگر می خواستند دوستان ایشان را انتخاب می کردند.

کد خبر: ۱۲۰۰۴

تاریخ: ۲۴ مرداد ۱۳۹۳ - ۱۴:۲۵

توضيح: متن حاضر مصاحبه‌اي كوتاه با حاج محمدجعفر راهنده (از بازاريان متدين و قديمي كازرون) درباره شخصيت مرحوم حاج عبدالحسين محمدپور است. خوانندگان گرامي را به مطالعه‌ي اين مصاحبه دعوت مي‌كنيم.

*آشنایی شما با مرحوم محمدپور به چه زمانی برمی گردد؟

ما با مرحوم حاج محمدپور از سال 41-42 هم به جهت همکار بودن و هم به واسطه حضور در مجالس مذهبی آشنا شدیم

*خصوصیات اخلاقی ایشان چگونه بود؟

ایشان انسانی بسیار مردم دار و بردباری بود، نمی گذاشت کسی از دستشان ناراحت شود و اگر یک وقت مشکلاتی هم بود تحمل می کرد. انسانی با اخلاص، متدین بودند. خداوند او را متدین رحمت کند. مرحوم محمدپور مسجد خواجه علی را همت کردند و شاید با کمک بعضی های دیگر آن جا را بازسازی کردند. مسجد خواجه علی تبدیل به مخروبه ای شده بود و به همت ایشان بازسازی گردید. در ضمن ایشان در مسجد امام خمینی (ره) از هر نظر زیاد فعالیت داشت، کم پیش می آمد که قبل از اذان صبح آن جا نباشد. اکثر مواقع اذان صبح را خودش می گفت.

*در خصوص فعالیت های قبل از انقلاب و نقش ایشان در اعتصابات بازار بفرمایید.

ایشان هم در آن فعالیت ها ذی سهم بودند و به اتفاق دیگران فعالیت می کردند. همیشه سعی می کردند که کارها جمعی باشد. سعی می کردند با رفقایشان با هم کارهایشان را انجام دهند. مثلا بعد از انقلاب و در زمان جنگ در اکثر مجالس شهدا و راهپیمایی ها شرکت داشت و به اتفاق چند نفر دیگر از بازاریان برای جبهه ها کمک جمع آوری می کرد.

* از سال ها پیش مجالس مذهبی در بازار برگزار می شود. این برنامه ها چگونه راه اندازی شد؟

از اول انقلاب، حاج آقا محمدپور و تعداد دیگر از دوستان روضه بازار را شروع کردند که حاج آقا ایمانی هم در جریان بودند. که این روضه ها تا سال گذشته ادامه داشت و تعطیلی و وقفه ای نداشته است، حتی خیلی کارشکنی کردند اما بحمدالله این مراسم ادامه پیدا کرد.

*در مورد انجمن اسلامی بازار و چگونگی تشکیل آن  هم توضیحاتی بفرمایید.

انجمن اسلامی به کمک 10-15 نفر از رفقای بازاری تشکیل شد، که شاید راضی نباشند که اسمشان برده شود، و پایه گذاری آن صورت گرفت. برنامه ریزی برای جشن ها و ... انجام می شد، مخصوصا جشن نیمه شعبان به طور بسیار مفصلی در بازار برپا می شد، یکی از اقدامات این بود که در سطح بازار بلندگوهایی نصب شد که بیشتر برای اعلان مراسم شهدا این کار صورت گرفت.

* مرحوم محمدپور چه نقشی در مجمع امور صنفی داشتند؟

ایشان در آن جا مسئولیت داشت اما برای این که شما هم در جریان باشید؛ مرحوم محمدپور به خاطر بعضی مسائل که از نظر شرعی مشکل داشت و ایشان نمیتوانست بگوید از فلان آقا اینقدر بگیرید، خودش کناره گیری کرد. ایشان چند سال مسئولیت شورای اصناف را به عهده داشت و بعد خودش انصراف داد و هر چه دوستان اصرار کردند قبول نکردند. وگرنه اگر می خواستند دوستان ایشان را انتخاب می کردند.

*ارتباط ایشان با روحانیت چگونه بود؟

ایشان ارتباط بسیار خوبی با روحانیت داشت. از نظر پشتیبانی از ولایت ایشان حرف نداشت، ایشان مطیع امر ولی فقیه بود. پشتیبانی صد در صد داشت. ایشان اگر زنده بودند شاید راضی نبود که این مسائل گفته شود. بسیار انسان مخلصی بود. جهت اطلاع شما، مرحوم محمدپور اصلا راضی نبود که مطرح شود که چه کاری انجام می دهد.

*اشاراتی داشتید در رابطه با جمع آوری کمک از بازاریان برای موضوعات مختلف، مورد دیگری هم هست؟

ایشان به همراه چند نفر دیگر از رفقا از زمان تأسیس صندوق ذخیره قائم، دست اندر کار بود و در تدارکات آن جا ذی سهم بود. به خصوص در کارهای خیریه نقش داشت. تا همین 4 سال پیش با کمیته امداد همکاری داشت و برای برنامه های ازدواج کمیته، به همراه یکی دو نفر دیگر کمک جمع آوری می کرد.

*یادتان هست زمانی که خبر شهادت فرزندانشان را شنیدند چه حسی داشتند؟

ببینید افرادی که متدین هستند اعتقاد دارند که هر چه خدا صلاح بداند همان می شود، ایشان به هیچ وجه بی تابی نمی کرد. یکی از فرزندان ایشان روحانی بودند و به شهادت رسیدند و بعدها برخی از نوه هایشان به حوزه رفتند. به هر حال ایشان وقتی حالشان خوب بود لازم می دیدند که به قم بروند و به فرزندانشان سر بزنند؛ چه در زمان فرزند خودش و چه در زمان نوه ها.

*با تشکر از شما اگر مورد خاصی هست یا خاطره ای از ایشان دارید، بفرمایید.

نه ممنون، یادم هست بعد از آن که حزب جمهوری منفجر شد، مراسم هایی در خیابان شریعتی برای شهدا برگزار می شد و ایشان لازم می دید که حتما در مراسم 7 تیر شرکت داشته باشد. من باز هم می گویم، چون اخلاق آن مرحوم را می شناختم اصلا راضی نبود این چیزها مطرح و گفته شود.

نویسنده: سینا پیروی