بشکند دستانی که با تو چنین کرد

چرا چنین درخت کهنسال و ارزشمندی نباید دارای شناسنامه و هویت مشخصی باشد چرا نباید دور تا دور آن را حصاری فلزی کشید تا لااقل رهگذران بدانند که شهرداری به این درخت نگاه ویژه ای دارد و آن را نماد و هویت این شهر میداند و می شناسد.

کد خبر: ۱۱۲۹۰

تاریخ: ۰۴ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۱:۴۷

جغرافياي طبيعي كازرون: آنگاه که هیچ یک از ما نبودیم  تو بودی .آنگاه که هیچ خانه ای در آن حوالی نبود تو بودی ایستاده و راست قامت در میان مزرعه ها و گندم زارها با شکوه و با صلابت  چون کوه استوار و بر افراشته . خوب یادم هست بچه ای بیش نبودم از کنار مسجد امام زمان (عج) که می ایستادیم قامت رعنایت از دور هویدا بود. آخر در آن روزگار کودکی نه کوچه هفده شهریوری بود نه خیابان قدسی ساخته شده بود نه این همه خانه و مغازه بود. تو را می شد از دور به خوبی دید و شکوه و استواریت را با تمام وجود لمس کرد.

خوب یادم هست پیر و جوان به تو احترام می گذاشتند و با صلوات از کنارت گذر می‌کردند. مادرم می گفت خیلی پیش تر  آنگاه که در شهر آب لوله کشی نبود و برای شستن لباس ها و ظرف ها به آب جمالبا (جمال آباد) در پائین شهر می رفتیم زیر سایه این کنار کهنسال می نشستیم و دمی استراحت می کردیم.

امروز اما خوشبختانه یا متاسفانه درست افتاده ای وسط شهر. کنار خیابان کمربندی شهر . دور برت صدها مغازه و تعمیرگاه و هزاران خانه و  آپارتمان مثل قارچ روئیده است اما تو همچنان راست قامت به عنوان نماد کهنسال ترین درخت کنار این شهر همان جا سرجایت ایستاده ای . دود هزاران هزار ماشین را خورده ای اما باز هم کوتاه نیامده ای و خم به ابرو نکشیده ای . کودکان به هوای خوردن چند دانه میوه ای کنارت به تو سنگ زده اند اما تو به رویشان خندیده ای و در دل برای دانا شدنشان دعا کرده ای .

اما شاید دیروز  برای تو و برای بسیاری از همسایگانت و مردمان بسیاری که با تو خاطره ها داشته‌اند روز سخت و تلخی بود روزی که ناجوانمردانه و در روز روشن سیم های  آهنین را بر بازوانت افکندند و به زور  کامیون  دستانت را از پیکرت جدا نمودند. به چه دلیل نمی دانم؟ مگر چه بدی به آنها کرده بودی ؟ تو که آزارت به مورچه هم نمی رسد. تو که هنوز که هنوز است سایه ات سایبان سر مردم محل است و ظهر های تابستان اتومبیل هایشان را زیر چترت پارک می کنند.

اهل نفرین و اینجور مسائل نیستم ولی باور کنید دلم آنچنان به درد آمده که باید بگویم بشکند آن دست هایی که با توچنین کرد.

بارها هشدار داده بودیم و از مسئولین به خصوص شهرداری  خواسته بودیم که درختان کهنسال این شهر را شناسایی و برایشان شناسنامه صادر کنند. بارها خواسته بودیم که با اره به‌دستان و تبر به‌دستان مقابله کنند و اجازه ندهند که هر کس هر گاه دلش خواست اره‌ای برداشته و درختی را در خیابان و کوچه و محلی قطع کند اما کسی به حرف ما گوش نمی‌دهد .

بر شما مسئولین محترم شهر و شورای شهر و شهرداری و دادستانی و محیط زیست و مابع طبیعی است که پیگیر این ماجرا باشید و یکبار برای همیشه تبر  را از دست دشمنان طبیعت و سر سبزی شهر مان بگیرید.

نویسنده: محمودرضا پولادي