رییس جمهور در معارفه وزیر کشور:

به غیر از جاهایی که اختلافات شدید است؛ باید از نیروهای بومی و محلی استفاده کرد

باید از نیروهای بومی و محلی استفاده کرد، البته جاهایی ممکن است که اختلافات شدید باشد و نتوان از این نیروهای بومی و محلی استفاده کرد که اینجاها استثناست

کد خبر: ۱۰۶۵۱

تاریخ: ۲۸ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۲:۵۴

مانعی نمی‌بینم که وزیری در کنار من بگوید من اصولگرا یا اصلاح‌طلب هستم، چراکه بیشتر این مسائل را الفاظ می‌دانم. در این راستا، اصولگرایی خیلی مهم نیست، بلکه وصول‌گرایی مهم است.

حجت‌الاسلام والمسلمین حسن روحانی در مراسم تودیع و معارفه مصطفی محمدنجار و عبدالرضا رحمانی​فضلی و دیدار با مدیران، مسئولان و پرسنل وزارت کشور گفت: وزیر کشور یک‌تنه بار بسیار سنگینی را در کشور بر دوش دارد و اگر بخواهیم از زحمات وزیر کشور قبلی قدردانی کنیم، کار آسانی نیست چراکه برای من ملموس است که وزیر کشور تا چه حد در کشور بار سنگینی را بر دوش دارد.

اهم اظهارات رییس جمهور را به گزارش ایسنا بخوانید؛

* اگر تعبیر کنیم که مشروعیت سیاسی نظام از طریق تلاش و برنامه‌ریزی و به یک بیان به دست مدیران همین وزارتخانه محقق می‌شود، سخنی به گزاف نگفته‌ایم. این مشروعیت سیاسی بوسیله آراء مستقیم و غیرمستقیم مردم بدست می‌آید، این مسئولیت سنگین بر دوش این وزارتخانه است که بتواند اعتماد مردم را جلب کند تا پای صندوق‌های رای بیایند و اعتماد کنند که این وزارتخانه امانتدار واقعی است و به قانون و مقررات به دقت عمل کرده است؛ البته هر چقدر شفافیت بیشتر باشد، این اعتماد نیز بیشتر خواهد بود.

*چهره، بیان، سخن، رفتار، منش و برخورد استانداران باید به نحوی باشد که برای مردم آرامش‌بخش و اعتمادآفرین باشد، ممکن است یک استاندار تعلق جناحی داشته باشد ولی دولت تدبیر و امید دولت فراجناحی است.

* خیلی‌ها بعد از انتخابات با من صحبت کردند و گفتند کابینه فراجناحی درست نکن، چراکه نمی‌توانی هماهنگی بین آنها ایجاد کنی و مشکل ایجاد می‌شود، پس یک جناح را انتخاب و از بین آنها اعضای کابینه‌ات را مشخص کن ولی من معتقد به این موضوع نیستم. حزب و جناحی در کشور ما وجود ندارد، بلکه همه اینها الفاظ هستند. من از اول نهضت اسلامی یعنی از مهر 1341 از زمانی که 13، 14 سال داشتم در سیاست حضور داشتم و در این عرصه فعال بودم و تمام جریانات کشور را خوب می‌شناسم.متاسفانه ما در کشور حزب نداریم، جناح به معنی واقعی کلمه متاسفانه نداریم و بحث‌هایی که مطرح است بحث‌های قبیله‌ای است.

*ممکن است دسته دسته گروه‌هایی جایی جمع شده باشند ولی کرکره پایین است و موقع انتخابات این کرکره‌ها بالا می‌رود، چراغ روشن می‌شود، فعالیت‌هایی انجام می‌شود و بعد از انتخابات دوباره این کرکره‌ها پایین می‌آید. ما تحزب به معنای واقعی در کشور نداریم؛ البته در ابتدای انقلاب، حزب جمهوری اسلامی حرکتی را آغاز کرد ولی به دلایلی پایدار نماند.

* من مانعی نمی‌بینم که وزیری در کنار من بگوید من اصولگرا یا اصلاح‌طلب هستم، چراکه بیشتر این مسائل را الفاظ می‌دانم. در این راستا، اصولگرایی خیلی مهم نیست، بلکه وصول‌گرایی مهم است. ما همه آرمان‌هایی داریم و دستیابی به این اصول و آرمان مهم است. آنچه که مهم است تعهد به نظام، مردم، تخصص، دست‌پاکی، فداکاری، ایثارگری و داشتن برنامه است. مهم نیست که سوابق گذشته آن فرد چه می‌گوید. به نظر این دولت مهم معتدل بودن و میانه‌رو بودن است.

*شرط من معتدل بودن است، عده‌ای که خیلی بلند داد می‌زنند، مشکلی دارند. وقتی سوابق و زندگی آنها را بررسی کنید این دادها و سروصداها از جایی سرچشمه می‌گیرد. این دادها و تند بودن‌ها یک پوشش است برای مخفی کردن برخی چیزها.

* منبع جوشان امید، تدبیر و اعتدال، حسن روحانی نیست، بلکه منبع جوشان آن، ملت است. حسن روحانی مثل همه آدم‌هاست و فرقی با دیگران ندارد، معجزه‌گر یا معجزه قرن و دهه نیست و معجزه‌ای ندارد و اتصال ویژه‌ای به آسمان و پشت پرده هم ندارد. معجزه را حُسن تدبیر، وحدت ملی، ایثار کارکنان نظام، هماهنگی و انسجام و وحدت ایجاد می‌کند.

* در دولت تدبیر و امید هیچ مقامی به ویژه مسئولان وزارت کشور نباید بین اقوام و مذاهب مختلف، ادیان رسمی در دادن حقوق شهروندی تفاوتی قائل شود؛ چرا که همه در این حقوق برابر هستند و هیچ فرق بین یک ترک، لر، بلوچ و عرب وجود ندارد. ما در ایران دولت فارس یا دولت ترک و عرب نداریم، ما دولت ایران داریم، یک نظام واحد داریم که همه زیر چتر آن هستیم، یک دولت داریم که همه زیر این چتر هستند، یک ولی‌امر و ولی فقیه داریم که همه زیر چتر آن هستند، یک قانون اساسی داریم که همه زیر چتر آن هستند.

*وزارت کشور همان وزارتخانه‌ای است که مسئولیت دارد حقوق شهروندی را در سراسر کشور به صورت یکسان و برای همه ایرانیان به اجرا در بیاورد و باید این احساس در بین مردم وجود داشته باشد. احساس تساوی، عدالت و فرصت برابر باید برای همه مردم به وجود آید.

*باید از نیروهای بومی و محلی استفاده کرد، البته جاهایی ممکن است که اختلافات شدید باشد و نتوان از این نیروهای بومی و محلی استفاده کرد که اینجاها استثناست، چرا از اقلیت‌های مذهبی و دینی استفاده نکنیم؟ باید از این نیروها نیز استفاده کنیم و باید دانست که وحدت و انسجام با شعار ایجاد نمی‌شود، بلکه با عمل ایجاد می‌شود.

* ما باید به زنان فرصت برابر بدهیم، از توانمندی و پتانسیل آنها استفاده کنیم. باید قدم به قدم فرصت‌های اجتماعی را برای زنان تحصیلکرده و تجربه دیده‌مان بالا ببریم و افزایش دهیم؛ چراکه این حق آنهاست. من در جلسه هیات دولت به وزرا تاکید کردم که تلاش کنید از بانوان و جوانان استفاده کنید. در سطح وزرا به خاطر شرایط ویژه کشور این امر محقق نشد. ما منتی بر سر خانم‌ها نمی‌گذاریم، این حق قانونی و طبیعی آنهاست.

* معمولا در کارگروه‌هایی که برای تعیین وزرا ایجاد شده بود، برای وزارت کشور کسانی را پیشنهاد می‌دادند که بیشتر سوابق نظامی و امنیتی داشتند، شاید حق داشتند؛ چرا که یکی از وظایف مهم وزارت کشور، ایجاد امنیت داخلی است. گرچه ایران سرزمین ثبات است، اما در عین حال توطئه‌ها از سوی دشمنان نیز زیاد است. من حرف‌های این عزیزان را در کارگروه‌ها گوش دادم، با آنها بحث کردم و به این نتیجه نرسیدم که یک نفر با سوابق امنیت غلیظ این مسئولیت را بپذیرد، بلکه باید فردی با سوابق فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی این مسئولیت را بپذیرد تا پیامی برای کشور باشد.

*دکتر رحمانی‌فضلی را از دیرباز می‌شناسم، فردی خوش‌خلق و خو‌ش‌سیما هستند و وقتی به ایشان نزدیک می‌شوید، افکار ایشان نیز شما را جذب می‌کند و وقتی نزدیک‌تر می‌شوید اعمال، برنامه‌ها و تلاش ایشان شما را جذب می‌کند. آقای رحمانی‌فضلی به زبان کردی و ترکی هم مسلط هستند، متوجه شدیم که پدر ایشان ترک و مادرشان کرد است یا برعکس.

*من آقای نجار را سال‌هاست می‌شناسم، در جلسات شورای عالی امنیت ملی ایشان را می‌دیدم، فردی صاحب‌نظر و مخلص است.